21/7/14

Βγάλε μια θεωρία συνωμοσίας, όταν θες να δικαιολογηθείς!



Θεωρίες συνομωσίας, ένας θεσμός πλέον, δυστυχώς, που έχει επικρατήσει στις μέρες μας, αντιμαχόμενος το κυριότερο όπλο που η Θεία Πρόνοια χάρισε στον άνθρωπο, την κοινή λογική. Ολόκληρες κοινωνίες, μέσω της παραπληροφόρησης, οδηγούνται σε ατραπούς σκέψης, απόλυτα αποστασιοποιημένους από την πραγματικότητα, μεταθέτοντας τα δικά τους λάθη σε «αόρατα» κέντρα εξουσίας…
Του Patrick Cockburn, «The truth about conspiracy theories is that some require considering», ΠΗΓΗ: The Independent, Κυριακή 20 Ιουλίου 2014
ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Παντελής Καρύκας

Οι θεωρίες συνωμοσίας κάνουν ζημιά, επειδή επιτρέπουν στα άτομα, τις κοινότητες και τις κυβερνήσεις, να αποσπάσουν την προσοχή από τα πραγματικά τους προβλήματα και να ρίξουν το φταίξιμο για τις αποτυχίες τους αλλού. Τυπικό παράδειγμα αποτελεί η κατάρριψη του μαλαισιανού Boeing στην ανατολική Ουκρανία. Μέσα σε ελάχιστες ώρες το διαδίκτυο κατακλύστηκε από διάφορες θεωρίες…
Έναν μήνα νωρίτερα, στο Ιράκ, είδαμε το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Λεβαντίνης (ISIL) να κατακτά διά περιπάτου, μεγάλο μέρος της χώρας, αν και διέθετε λίγες μόνο χιλιάδες μαχητές. Επρόκειτο για μια από τις πλέον ντροπιαστικές ήττες στην ιστορία, οφειλόμενη στη διχόνοια, τη διαφθορά και την ανικανότητα που επικρατεί στον ιρακινό στρατό.

Παρόλα αυτά, επειδή μια τέτοια αποκάλυψη δεν θα βόλευε καθόλου τον Ιρακινό πρωθυπουργό Μαλίκι, επινοήθηκε μια ακόμα θεωρία συνωμοσίας, βάσει της οποίας οι Κούρδοι ευθύνονται για την ήττα των σιιτιών Ιρακινών. Η Βαγδάτη διέσπειρε παντού τη φήμη ότι στην κουρδική πρωτεύουσα Αρμπίλ, υπάρχει το αρχηγείο της ISIL, της αλ Κάιντα, ακόμα και των πρώην οπαδών του Σαντάμ.
Οι περισσότερες από τις θεωρίες αυτές εκπηγάζουν από τον έλεγχο των κινήτρων. Αμέσως μόλις ανακαλυφθεί ότι κάποιος έχει ή υποτίθεται ότι έχει κίνητρο για μια ενέργεια, ξεπηδά και μια θεωρία που τον θέλει αυτόματα υπεύθυνο για την ενέργεια αυτή. Με τη λογική αυτή όμως θα έπρεπε να θεωρηθεί υπεύθυνος για την ενδυνάμωση του ISIL, ο πρόεδρος της Συρίας Άσαντ, αφού αυτός κερδίζει από την παρουσία των παρανοϊκών σουνιτών.
Στην πολιτική, ένας αντίπαλος προσπαθεί πάντα να εκμεταλλευτεί τα σφάλματα και τις αδυναμίες του αντιπάλου του. Ο Άσαντ λοιπόν, χάρη στο ISIL έχει βαπτίσει όλους όσους τον αντιπολιτεύονται τρομοκράτες και προβάλει, δικαίως, τους τζιχαντιστές, ως μεγαλύτερο κίνδυνο από ότι είναι το καθεστώς του…
Μια από τις μεγαλύτερες θεωρίες συνομωσίας που εξυφάνθηκε από τη μοιραία 11η Σεπτεμβρίου 2001, θέλει τους ίδιους τους Αμερικανούς να ρίχνουν τα αεροπλάνα στους δίδυμους πύργους και στο Πεντάγωνο για να βρουν δικαιολογία να ξεκινήσει τον λεγόμενο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Η ανοησία αυτή παραβλέπει τα πραγματικά γεγονότα, τα ποία συγκαλύφθηκαν από τον Λευκό Οίκο αφού πολλά στοιχεία συνέδεαν τους Σαουδάραβες με την επίθεση, με τους οποίους όμως οι Αμερικανοί συνεργάζονταν.
Στόχος των δημιουργών των θεωριών συνομωσίας, στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι να κερδίσουν χρήματα, πουλώντας τις θεωρίες τους με κάθε τρόπο, βιβλία, έντυπα, «δημοσιογραφικές αποκαλύψεις». Την ίδια ώρα βέβαια το ISIL κατέλαβε και την πετρελαιοπαραγωγή περιοχή Ντεΐρ Εζόρ, στην Συρία, χωρίς ουδείς να ασχοληθεί, διότι τα μάτια όλων ήταν στραμμένα στη Γάζα.
Οι Κούρδοι της Συρίας θεωρούν ότι το ISIL οργάνωσε την απαγωγή και τη δολοφονία των τριών Ισραηλινών εφήβων, ώστε, τελικά, να προκαλέσει τον πόλεμο με τη Χαμάς, όπως με παρόμοιο τρόπο, το Ιράκ είχε προκαλέσει την επίθεση του Ισραήλ κατά του Λιβάνου, το 1982… Κάπου εδώ ο συγγραφέας του άρθρου, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο, κάποιες από τις συνωμοτικές θεωρίες που διακινούνται ιδίως στη Μέση Ανατολή, να έχουν ενδεχομένως υπόσταση!
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το κείμενο περιέχει πολλά περισσότερα και έχει πραγματικό ενδιαφέρον, παρότι αρχίζει με ένα παράδειγμα που αφορά εμάς τους Έλληνες, το οποίο εν μέρει μόνο απηχεί την πραγματικότητα. Αξίζει τον κόπο λοιπόν, όσοι μιλούν την αγγλική γλώσσα, να το διαβάσουν στη διεύθυνση: http://www.independent.co.uk/voices/comment/the-truth-about-conspiracy-theories-is-that-some-require-considering-9616863.html
 defence-point
Διαβάστε Περισσότερα »

Πρώην πρόεδρος Αλβανίας: Ο Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος να είναι Αλβανός!





Σε συνέντευξή του ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας της Αλβανίας, Alfred Moisiu, στην εφημερίδα «Illyria» της αλβανο-αμερικανικής κοινότητας των  Ηνωμένων  Πολιτειών ομιλεί περί των θρησκευτικών καταστάσεων στην Αλβανία.

Κατά τη συζήτηση με το συντάκτη της εφημερίδας, αναπτύσσονται οι ιδέες του πρώην προέδρου για το ισλαμικό μέρος των Αλβανών και την ριζοσπαστικοποίησή τους και για την ένταξη στις διεθνείς ισλαμικές ομάδες.
Θα αναφερθούμε στο μέρος που αναφέρεται  στην Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας:
Ερώτηση: 
 Τι πιστεύεται για τις διαμάχες  που είναι ανοικτές ως προς την αλβανική Αυτοκέφαλη Εκκλησία, τις συζητήσεις, κυρίως για τη χρήση της ελληνικής γλώσσας και ότι αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση  με τη εκκλησία;
Πιστεύεται ότι έχει η ώρα για τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιου να φύγει μετά την αναδιάρθρωση της Εκκλησίας;
Alfred Moisiu
 Θα πω τα ίδια πράγματα που είχα πει και τον καιρό που ήμουν πρόεδρος. Όταν οι άνθρωποι πρέπει να ακολουθήσουν το λόγο του Θεού, αυτό πρέπει να γίνει στη γλώσσα τους για να γίνει κατανοητός.
Αυτή η παρατήρηση δεν είναι μόνο για την Ορθόδοξη Εκκλησία αλλά και για την μουσουλμανική θρησκεία, που και αυτοί ακολουθεί την αραβική γλώσσα.
Πριν λίγες ημέρες ήμουνα στην Κορυτσά και παρακολούθησα ένα «ιφτάρ» και με κάλεσε ο ομιλητής στο βήμα, που μιλούσε στα αραβικά και επειδή δεν κατάλαβα μου απηύθυνε το αίτημα στα αγγλικά.
Είπα:  Κύριε, έχουμε έρθει όλοι εδώ για να ακούσουμε τα ιερά κείμενα, εμείς οι Αλβανοί θέλουμε να ακούσουμε το λόγο του Θεού στα αλβανικά, γιατί ο καθένας δεν μπορεί να γνωρίζει αραβικά.
Αυτό το λέω για ένα παράδειγμα.
Αλλά, η ουσία είναι ότι η Αλβανική Ορθόδοξη Εκκλησία ιδρύθηκε από τον Fan Noli, που αναγνωρίσθηκε από το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και όλα τα έγγραφα καθώς και το Ευαγγέλιο ήταν στα αλβανικά».
 Δημοσιογράφος: Δηλαδή τι έχετε να πείτε:
Alfred Moisiu:  
« Ότι ο Αρχιεπίσκοπος θα πρέπει, ασφαλώς, να είναι Αλβανός!
 Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος έκανε, πράγματι, σπουδαία δουλειά στην ανοικοδόμηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας για την οποία τον ευχαριστούμε, αλλά νομίζω ότι πρέπει να εξετάσουμε αυτά τα πράγματα από τώρα και θα πρέπει να προετοιμαστούμε για την ώρα της επανεκλογής (νέου Αρχιεπισκόπου).
 echedoros
Διαβάστε Περισσότερα »

Το έγκλημα Κίσινγκερ και η “ανακάλυψη” της Αμερικής

Το έγκλημα Κίσινγκερ και η “ανακάλυψη” της Αμερικής


Του ΤΑΚΗ ΚΑΤΣΙΜΑΡΔΟΥ
Σαράντα χρόνια από το πραξικόπημα και την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, παραδόξως, μερικοί «ανακαλύπτουν την Αμερική». Οχι με την κλασική έννοια, αλλά με πλήρη αντιστροφή της. Μετά τέσσερις δεκαετίες τεκμηριωμένων ιστορικών ερευνών και εδραιωμένων αντιλήψεων, πια, για τον ρόλο των ΗΠΑ, της Βρετανίας και του ΝΑΤΟ στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 και την τουρκική απόβαση στο νησί μετά πέντε μέρες, κατασκευάζεται μια νέα αφήγηση για την τραγωδία (και τη διπλή προδοσία).
Σύμφωνα με τη νέα «θεωρία», όπως διατυπώνεται αυτήν την περίοδο στο νησί, αμερικανονατοϊκές ευθύνες και ενοχές δεν υπάρχουν. Πρόκειται για… μυθολογία ότι είχαν ενεργή ανάμειξη Ουάσιγκτον και Λονδίνο. Αυτά «είναι απόρροια της σοβιετικής προπαγάνδας»! Η Μόσχα «εκμεταλλεύτηκε το πραξικόπημα και ακολούθως την τουρκική εισβολή»! Στόχος της «να αποσταθεροποιήσει το ΝΑΤΟ και να εξασφαλίσει ίδια οφέλη από την Τουρκία»!
Σοβιετική προπαγάνδα, λοιπόν, που κυριαρχεί μια εικοσιπενταετία μετά τον θάνατο της ΕΣΣΔ! Προπαγάνδα ακόμη και το πόρισμα – καταπέλτης της Κυπριακής Βουλής και οι ομολογίες Αμερικανο­βρετανών! Αυτά κι άλλα πολλά συναρ­θρώ­νονται στη βάση ότι «δεν έχει τεκμηριωθεί ανάμειξη των ΗΠΑ ή της Βρετανίας στον σχεδιασμό, στην οργάνωση και στην εκτέλεση του πραξικοπήματος, με σκοπό τη διευκόλυνση της τουρκικής εισβολής». Προφανώς, με το ίδιο «επιχείρημα» ουδεμία σχέση έχουν οι ίδιες δυνάμεις για τη δικτα­τορία του 1967-1974 και πάει λέγοντας. Η «νέα ιστορία» γράφεται, βεβαίως, και για την Ελλάδα, καθώς ο Ιούλιος του 1974 σφράγισε και τις δύο χώρες.
Με το νέο αφήγημα επιχειρείται, στο όνομα μιας κυπριακής «ιστορικής αυτογνωσίας», η απενοχοποίηση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Με ό,τι συνεπάγεται αυτό για τα πραγματικά γεγονότα και την ιστορία. Κυρίως, όμως, για τη συγκυρία στο κατεχόμενο ακόμη 37% του κυπριακού κράτος και τα προωθούμενα σχέδια το τελευταίο διάστημα. Δυστυχώς, η όψιμη «αναθεώρηση» της σύγχρονης (και τρέχουσας ακόμη) ιστορίας δεν φαίνεται να συνιστά απλώς μια περιθωριακή ανάγνωση. Ούτε ακόμη μια κριτική θεώρηση για υπαρκτά λάθη του Μακαρίου και της τοτινής ελληνοκυπριακής ηγεσίας. Ισως γι΄ αυτό στη μαύρη επέτειο εκείνο το ιστορικό ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ του 1974 είναι περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. Δεν ξεχνώ την κατοχή και τα ιουλιανά του 1974 ως μέρος της αμερικανοβρετανικής «λύσης» του Κυπριακού στο πλαίσιο ευρύτερων στρατηγικών. Ανεξαρτήτως των επιμέρους εγκληματικών φαντασιώσεων της χούντας σε Αθήνα – Λευκωσία και των κατακτητικών στόχων της Αγκυρας.
ΠΗΓΗ: http://www.ethnos.gr
Διαβάστε Περισσότερα »

Κοτζά Καγιά: Ο βραδινός εφιάλτης των τούρκων αλεξιπτωτιστών


rounded_corners
Άγημα αποδόσεως τιμών της 31 ΜΚ, το 1973. Οι Μοίρες Καταδρομών παρέμεναν οπλισμένες με απαρχαιωμένο οπλισμό της εποχής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Καταδρομείς φέρουν βρετανικά τυφέκια Lee Enfeld No4.
Σε συνέχεια των αφιερωμάτων μνήμης, μετά την Επιχείρηση «Νίκη» ακολουθεί η μνημειώδης καταδρομική επιχείρηση της 31ης Μοίρας καταδρομών επί του Τουρκικού στρατοπέδου στο ύψωμα Κοτζά Καγιά.
«Όσοι από σας θα επιλέξετε τις Καταδρομές, θέλω από τώρα να ξέρετε πως, κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας σας θα πεινάσετε, θα διψάσετε, θα ταλαιπωρηθείτε, θα χάσετε κάθε επαφή με τους δικούς σας. Θα ξεχάσετε την καλοπέραση και τις εξόδους, αλλά να είστε βέβαιοι, ότι στο τέλος θα είστε υπερήφανοι λοκατζήδες. Οι λεβέντες της 31 Μοίρας Καταδρομών. Όσοι ενδιαφέρεστε, να περάσετε τώρα δεξιά».
Ταγματάρχης Γεώργιος Καρούσος [1]

rounded_corners
Πάνω: Ταγματάρχης Αλέξανδρος Μανιάτης, Λοχαγός Ελευθέριος Σταμάτης Κάτω: Υπολοχαγός Ηλίας Γλεντζές, Υπολοχαγός Αθανάσιος Γαληνός
Η 20η Ιουλίου βρήκε την 31 ΜΚ σε δύσκολη κατάσταση, αλλά αξιόμαχη. Παρά τις απώλειες και τον κάματο των ανδρών από την εμπλοκή τους στο πραξικόπημα και τις μετά από αυτό επιχειρήσεις ελέγχου της κατάστασης, η Μοίρα ανέλαβε αμέσως αποστολή. Ο διοικητής Καταδρομών Συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κομπόκης ενημέρωσε τον Ταγματάρχη Μανιάτη και μίλησε στους άνδρες, εμψυχώνοντάς τους. Περί τις 07.30 ένας ένας οι λόχοι της Μοίρας ξεκινούσαν για τον χώρο εξόρμησης στο ύψωμα Προφήτης Ηλίας, δυτικά του Αγίου Ιλαρίωνα. Διμοιρία μόνο του 13 ΛΚ παρέμεινε ως φρουρά του ΡΙΚ. Ακολουθώντας το δυτικό δρομολόγιο για Κυρήνεια, μέσω Αγίου Ερμολάου, η Μοίρα ανέβηκε στον Πενταδάκτυλο και παρά το ότι ένα τμήμα της δέχθηκε εχθρικά πυρά από το χωριό Πιλέρι, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν δύο άνδρες, κατάφερε να αφιχθεί στον Προφήτη Ηλία, οπότε και επιδόθηκε σε αναγνωρίσεις, ενημερώσεις και την έκδοση διαταγών. Στο μεταξύ, περίμενε τη συμπλήρωση της δύναμής της με την ολοκλήρωση της επιστράτευσης. Για την καταδρομική ενέργεια όμως που θα αναλάμβανε το βράδυ, η δύναμή της δεν ξεπερνούσε τους 150 άνδρες! Αποστολή των Καταδρομέων ήταν -σύμφωνα με το σχέδιο- η κατάληψη της στρατηγικής σημασίας στενωπού Αγύρτας, απ’ όπου διερχόταν η οδική αρτηρία Λευκωσίας – Κηρύνειας. Οι τρεις Μοίρες, υποβοηθούμενες από την επιστρατευόμενη 34 ΜΚ, θα ενεργούσαν από δυσμάς και ανατολάς, προκειμένου να καταλάβουν συγκεκριμένα υψώματα εκατέρωθεν της διάβασης, ώστε να αποκτήσουν τον έλεγχό της. Μετά την κατάληψή τους, τα σχέδια προέβλεπαν την αντικατάστασή τους από τάγματα πεζικού. 
rounded_corners
Η 31 ΜΚ ήταν η μόνη που θα ενεργούσε από δυτική κατεύθυνση. Αντικειμενικός σκοπός της ήταν το ύψωμα Κοτζά Kαγιά, άνωθεν του χωριού Αγύρτα και νότια του κάστρου του Αγίου Ιλαρίωνα. Ήταν ένα μακρόστενο ύψωμα που στην ουσία εξουδετέρωνε την όποια αξία είχε ο Άγιος Ιλαρίων, δεδομένου ότι απαγόρευε πλήρως την κύρια οδική αρτηρία. Ακριβώς από την αντίθετη κατεύθυνση θα ενεργούσε η 32 ΜΚ, για να καταλάβει τη δυτική κορυφή του υψώματος Άσπρη Μούττη. Κοτζά Καγιά και Άσπρη Μούττη αποτελούσαν τα ζωτικότερα εδάφη της στενωπού. Βορειότερα, το ύψωμα του Αγίου Ιλαρίωνα, με το ύψωμα 615 στα δυτικά και το ύψωμα Πετρομούθια ανατολικά, δίνουν βάθος στην τοποθεσία, χωρίς όμως να αποτελούν το ζωτικό της έδαφος. Η 33 ΜΚ θα έπρεπε να ενεργήσει στα Πετρομούθια, ενώ η 34 ΜΚ θα ενεργούσε νότια της 32 ΜΚ, στους πρόποδες του Πενταδακτύλου, για την κατάληψη του υψώματος 296, νοτιοανατολικά του χωριού Αγύρτα. Στη στενωπό Αγύρτας είχαν συγκεντρωθεί τμήματα τουρκικών δυνάμεων αλεξιπτωτιστών και καταδρομών, που ενίσχυσαν τα αμυντικά εγκατεστημένα τμήματα Τουρκοκυπρίων και της ΤΟΥΡΔΥΚ. Κάποια από αυτά τα επίλεκτα τμήματα που αναπτύχθηκαν στην Κύπρο ανέλαβαν ρόλο εφεδρείας. Αυτή εγκαταστάθηκε στο κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα και τον πέριξ χώρο. Επάνω στο Κοτζάκαγια υπήρχε αμυντικά ταγμένη δύναμη λόχου, ενισχυμένη από τμήμα αλεξιπτωτιστών που είχε αφιχθεί το πρωί. 
rounded_corners
Ο Άγιος Ιλαρίων (στο βάθος) αριστερά και το Κοτζάκαγια (δεξιά) φωτογραφημένα εκ Δυσμών. Αριστερά διακρίνεται το ύψωμα του Προφήτη Ηλία.
Η 31 ΜΚ προετοιμάστηκε για την καταδρομική επιχείρηση. Οι τρεις Λόχοι Κρούσης θα ενεργούσαν διείσδυση κατηφορίζοντας από την Αετοφωλιά, τη νοτιοανατολική κορυφή του Προφήτη Ηλία. Επικεφαλής των ανδρών είχε τεθεί ο διοικητής Ταγματάρχης Μανιάτης. Διοικητής του 11 ΛΚ ήταν ο Υπολοχαγός Αθανάσιος Γαληνός, του 12 ΛΚ ο Υπολοχαγός Παναγιώτης Καραχάλιος και του 13 ΛΚ ο Υπολοχαγός Ηλίας Γλεντζές. Ο Υπολοχαγός Καραχάλιος δεν ήταν καταδρομέας. Την εποχή εκείνη υπήρχε η πρακτική η θέση ενός διοικητή λόχου στις Μοίρες Καταδρομών να επανδρώνεται από αξιωματικό του Πεζικού – όχι και τόσο σοφή συνήθεια, όπως αποδείχθηκε στην πράξη. Διοικητής, τέλος, του ΛΥΔΜ ήταν ο Λοχαγός Ελευθέριος Σταμάτης. 
Ως ώρα κρούσης (Ώρα Κ) είχε οριστεί η 23.00. Ενώ η διείσδυση εξελισσόταν, ο ΛΥΔΜ   -που είχε τάξει στοιχεία όλμων, πολυβόλων και ΠΑΟ σε κατάλληλες θέσεις- εκτόξευε πυρά εναντίον των εχθρικών θέσεων. Το αποτέλεσμα ήταν η εκκένωση των προωθημένων εχθρικών θέσεων και η ανεμπόδιστη προσέγγιση των καταδρομέων στο τουρκικό στρατόπεδο, δίχως να γίνει αντιληπτή. Αιφνιδιαστικά, οι τρεις λόχοι, με πρωτοπόρο τον 13 ΛΚ, εισήλθαν στο εχθρικό στρατόπεδο και εκκαθάρισαν[2] όλη τη φρουρά δίχως την παραμικρή απώλεια. Εκείνες τις ώρες και τις επόμενες ημέρες που ακολούθησαν, η άριστη ηγεσία των Υπολοχαγών Γλεντζέ και Γαληνού κατέστησε τα ονόματά τους θρυλικά για τους Κύπριους στρατιώτες τους.
rounded_corners
Απομεινάρια από το τουρκικό στρατόπεδο επί του Κοτζά Καγιά, που προσέβαλε η 31 ΜΚ την νύκτα 20/21 Ιουλίου 1974. Η φωτογραφία έχει ληφθεί από τον Άγιο Ιλαρίωνα.
Η μάχη βήμα-βήμα
Σάββατο, 20 Ιουλίου 1974. Ώρες πέρασαν, από την έναρξη των τουρκικών επιχειρήσεων, για κατάληψη της Κύπρου.
Ώρα 18.30. Οι 11ος, 12ος και 13ος Λόχοι Κρούσεως της 31 Μοίρας Καταδρομών μόλις έχουν ολοκληρώσει την τοπογραφική ενημέρωση. Σε μια πρόχειρη, αυτοσχέδια αμμοδόχο, στο ύψωμα της Αετοφωλιάς, αναλύεται η αποστολή των διαφόρων καταδρομικών τμημάτων. Μια νέα επιχείρηση τους περιμένει. Η κατάληψη του στρατοπέδου καταδρομών των Τούρκων. Το απόρθητο φρούριο του Κοτζάκαγια, το οποίο, εντωμεταξύ, είχε ενισχυθεί με μονάδα αλεξιπτωτιστών. Στον ουρανό υπερίπτανται, ανενόχλητα σχεδόν, τα αεροσκάφη της Τούρκικης πολεμικής αεροπορίας. Τα πολυβόλα τους ξερνούν ατσάλι, με το χαρακτηριστικό κρότο τους. Οι βόμβες ναπάλμ πέφτουν βροχηδόν.
Στο μονοπάτι προς το στόχο, ώρα 21.00, το τμήμα του 13 Λόχου Κρούσεως που θα διεισδύσει στα μετόπισθεν του εχθρού, 22 στο σύνολο καταδρομείς, σταθμεύει για λίγο σ’ ένα δασικό προσκυνητάρι με την εικόνα του Προφήτη Ηλία. Όλοι προσκυνούν ευλαβικά και κατανυχτικά την εικόνα. Είναι η ονομαστική γιορτή του Διοικητή του 13ου Λόχου Κρούσεως, Υπολοχαγού Ηλία Γλεντζέ. Μισή ώρα αργότερα, προσπερνούν αθόρυβα τις σκοπιές του εχθρού και εισέρχονται στο κατεχόμενο από τον εχθρό έδαφος. Διασχίζουν τη χαράδρα του Αγίου Ιλαρίωνα. Η κορφή προβάλλει στοιχειωμένη, μέσα από καπνούς βλημάτων του Πυροβολικού και του ΛΥΠ, με ΠΑΠ το Διοικητή του Λόχου Υποστηρίξεως της 31 ΜΚ, Λοχαγό Σταμάτη Ελευθέριο.
Ο 13ος Λόχος Κρούσεως διασχίζει το δάσος της Αγύρτας. Αποφεύγει τις εχθρικές περιπόλους που οργώνουν την περιοχή. Την ίδια στιγμή, οι 11ος και 12ος Λόχοι Κρούσεως, με ηγήτορες τους Υπολοχαγούς Αθανάσιο Γαληνό και Παναγιώτη Καραχάλιο, αντιστοίχως, κινούνται, εξ’ ανατολών και βορείως, προς τον ΑΝΣΚ.
Ώρα 22.55. Άφιξη, μετά από κοπιώδη και περιπετειώδη πορεία, έξω από το εχθρικό στρατόπεδο. Ασφαλίζεται ο ασβεστολιθικός δρόμος έξω από την κεντρική του πύλη, από ένα Ανθυπολοχαγό κι ένα οπλίτη. Μόνο ο γρύλος διακόπτει την ηρεμία της νύχτας. Μια κουκουβάγια φτερουγίζει δυνατά. Μένουν όλοι κάτω απνευστί. Την ίδια ώρα, ο 11ος Λόχος καταλαμβάνει θέσεις, έτοιμος για την καθήλωση των πολυβολείων του ανατολικού τομέα.
Ο 12ος Λόχος αναλαμβάνει την ευθύνη του βόρειου τομέα. Βασιλεύει απέραντη ησυχία. Οι καταδρομείς δεν αισθάνονται τίποτα πια. Είναι η ώρα μηδέν. Ή καλύτερα, η ώρα ”Κ”.
Σε λίγα λεπτά αρχίζει η τελική φάση. Ο Λοχαγός του 13ου Λόχου διασκελίζει το περιτοίχισμα. Εισέρχεται στο στρατόπεδο. Γαζώνει το σκοπό που βρίσκεται ανυποψίαστος μπροστά του. Ακολουθεί το υπόλοιπο τμήμα. Μικρές ομάδες αναλαμβάνουν να προσβάλουν τους θαλάμους. Μέσα σ’ αυτούς και στο αμυδρό φως φανών θυέλλης, αναπαύονται τμήματα Τούρκων αλεξιπτωτιστών.  Καμία αντίδραση. Ο απόλυτος αιφνιδιασμός. Το Διοικητήριο έχει καταληφθεί.
Η εκκαθάριση και κατάληψη των πολυβολείων της αμυντικής τοποθεσίας αναλαμβάνεται από τους 11ο και 12ο Λόχους Κρούσεως. Το στρατόπεδο ολόκληρο βρίσκεται στα χέρια της 31 Μοίρας Καταδρομών. Ώρα 23:15.
Ο Λοχαγός του 13ου Λόχου πυροδοτεί την κόκκινη φωτοβολίδα. Συνθηματικό πως ο ΑΝΣΚ κατελήφθη. Οργανώνεται ταχύτατα περιμετρική άμυνα για αντιμετώπιση τυχόν αντεπιθέσεων. Τοποθετούνται σε κατάλληλες θέσεις τα βαρέα όπλα του εχθρού. Η διαταγή αναφέρει πως το ύψωμα θα παραδοθεί, πριν το πρώτο φως, σε μονάδα πεζικού. Οι καταδρομείς, προτού ξημερώσει, πρέπει να αποσυρθούν για την επόμενη αποστολή τους.
Είναι μεσάνυχτα. Αναφέρεται πως η 32 Μοίρα Καταδρομών αντιμετωπίζει προβλήματα στην Άσπρη Μούττη. Ο Υπολοχαγός Ηλίας Γλεντζές με τους καταδρομείς Προκοπίου και Παναγιώτου σπεύδει, με ένα πολυβόλο, να ενισχύσει την επίθεση της 32 Μοίρας Καταδρομών.
Σε λίγο, ψίθυροι και κινήσεις κάτω και γύρω από το ύψωμα θέτουν τους αμυνόμενους σε συναγερμό. Τούρκικα τμήματα προσεύχονται και ετοιμάζονται. Με αλαλαγμούς, εφορμούν. Σκοπός μοναδικός η ανακατάληψη του υψώματος. Με αυτό όμως τον τρόπο προδίδουν τις κατευθύνσεις των επιθέσεών τους.
Η μάχη είναι ομηρική. Τα όπλα όλα κροταλίζουν ασταμάτητα. Οι ριπές, ένας συνεχής βόμβος. Οι σφαίρες σαν μέλισσες σφυρίζουν από κάθε σημείο. Ο αγώνας κρατάει μέχρι το πρώτο φως. Διεξάγεται σώμα με σώμα. Οι Τούρκοι αντεπιτίθενται, με πολλαπλάσιες δυνάμεις, μανιωδώς. Δεν λαμβάνουν καθόλου υπόψη τις τρομακτικές απώλειές τους.
Οι καταδρομείς δεν λυγίζουν. Χρησιμοποιούν, για εξοικονόμηση πυρομαχικών, τούρκικα πολυβόλα που υφίσταντο στο στρατόπεδο. Μέσα από το φράγμα διασταυρούμενων πυρών, οι επιτιθέμενοι πέφτουν σωρηδόν. Κορμιά διαμελίζονται μπροστά στο πολυβόλο Browning 0.50 ιντσών, που χειρίζονται δύο κληρωτοί Ανθυπολοχαγοί.
Το ύψωμα κρατάει γερά. Όλες οι αντεπιθέσεις αποκρούονται. Τα τουρκικά επιτιθέμενα τμήματα διαλύθηκαν μέχρι και του τελευταίου ανδρός. Η ώρα έχει φθάσει 05.00. Άρχισε να ροδίζει η αυγή. Σίγησαν τα όπλα. Το βουνό και η χαράδρα είναι διάσπαρτες από πτώματα.
Αναφέρεται πως η μονάδα πεζικού που θα παραλάμβανε το ύψωμα αδυνατεί να εκτελέσει την αποστολή της. Σε λίγο αρχίζουν οι κανονιοβολισμοί από τον Άγιο Ιλαρίωνα που βρίσκεται σε απόσταση διακόσιων μέτρων.
Κυριακή μεσημέρι. Εκδίδεται νέα διαταγή. Ο 11ος Λόχος Κρούσεως να αναχαιτίσει εχθρικά περίπολα μάχης στον Καραβά. Οι 12ος και 13ος Λόχοι Κρούσεως να κινηθούν προς τη διάβαση Αγίου Παύλου και την παραλία Αϊρκώτισσας, για αντιμετώπιση αποβατικών τμημάτων.
Ο Υπολοχαγός Ηλίας Γλεντζές, με κάποιο κληρωτό Ανθυπολοχαγό του Λόχου του, παραμένουν μετά την αποχώρηση των τμημάτων και παγιδεύουν τους χώρους του στρατοπέδου, περικυκλωμένοι από τις μονάδες του εχθρού, που με κάθε προφύλαξη προχωρούν προς το στρατόπεδο. Χειροβομβίδες χωρίς περόνες στα συρτάρια, κάτω από πτώματα και όπλα, πίσω από παράθυρα και καθίσματα.
Δευτέρα ώρα 15.00. Προσκλητήριο Μοίρας στη διάβαση Αγίου Παύλου. Νεκρική σιγή. Μονάχα το θρόισμα του άνεμου στα φύλλα. ΕΙΣ ΑΠΩΝ. Ο Χριστόφορος Χριστοφόρου, από τον Ποταμό του Κάμπου.
Ώρα 15.30. Ο ήλιος κατακόρυφα. Οι καταδρομείς ακόμα σε στάση προσοχής. Ο Ταγματάρχης Αλέξανδρος Μανιάτης, νέος Διοικητής της Μοίρας αναφωνεί: ”Ηθικό;” Η απάντηση είναι μία. ”Ακμαιότατο”.
Σε λιγότερο από μια ώρα, η 31 Μοίρα Καταδρομών αναλαμβάνει νέα αποστολή.
__________
Πηγές:
Περιοδικό Καταδρομή, τεύχος 2, καλοκαίρι 2006
Άγνωστοι στρατιώτες – Κύπρος, Σάββας Δ. Βλάσσης, Αθήνα 2009
Σημειώσεις:
[1] Αντιστράτηγος Γεώργιος Καρούσος
rounded_cornersΓεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας το 1928. Στην Κατοχή, εντάχθηκε εθελοντής στις Εθνικές Ομάδες του Ν. Ζέρβα κι εκπαιδεύτηκε σε σχολείο αξιωματικών του ΕΔΕΣ. Έλαβε μέρος σε μάχες κατά των κατακτητών και σε αμυντικές επιχειρήσεις κατά του ΕΛΑΣ. Μετά την απελευθέρωση, εντάχθηκε στον νεοσυγκροτηθέντα Εθνικό Στρατό και μετά από φοίτηση σε στρατιωτική σχολή, συμμετείχε στις επιχειρήσεις 1946-1949. Το 1964 στην Κύπρο, συγκρότησε την 31 Μοίρα Καταδρομών και την οδήγησε στις επιχειρήσεις Τηλλυρίας κατά των Τουρκοκυπρίων. Τον Απρίλιο του 1967, διαφώνησε με την ανάμειξη του στρατεύματος στην πολιτική και αποτάχθηκε. Φυλακίστηκε, εξορίστηκε για 4 έτη, απέδρασε και κατέφυγε στην Κύπρο. Μετά τον θάνατο του Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή, τον Φεβρουάριο του 1974 ανέλαβε την αρχηγία της ΕΟΚΑ Β’. Αντέδρασε στην καθοδήγηση της ΕΟΚΑ Β’ από το χουντικό καθεστώς των Αθηνών, περιθωριοποιήθηκε και διέφυγε στην Ελλάδα, όπου συνελήφθη και τέθηκε σε περιορισμό. Το 1975 προήχθη σε ταξίαρχο και ανέλαβε διοικητής της 79 Στρατιωτικής Διοικήσεως (Σάμος). Αντιμετώπισε την προκλητική τακτική τουρκικής ακταιωρού που προσέγγισε το λιμάνι της νήσου, με προειδοποιητικό κανονιοβολισμό από ελληνική κανονιοφόρο. Το 1978, τοποθετήθηκε υποδιευθυντής της Διευθύνσεως Ειδικών Δυνάμεων και το 1979 διοικητής της ΙΙΙ Μεραρχίας Ειδικών Δυνάμεων. Αποστρατεύθηκε το 1981, προαχθείς σε αντιστράτηγο. Ο Αντιστράτηγος Γεώργιος Καρούσος, έλαβε μέρος σε 97 μάχες. Προήχθη δύο φορές επ’ανδραγαθία. Τιμήθηκε με 4 Χρυσά Αριστεία Ανδρείας, τον Πολεμικό Σταυρό Β’ Τάξεως, 3 Πολεμικούς Σταυρούς Γ’ Τάξεως, 6 Μετάλλια Εξαιρέτων Πράξεων, το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας, το Μετάλλιο Εθνικής Αντιστάσεως, το παράσημο του Χρυσού Σταυρού του Φοίνικος, του Χρυσού Σταυρού Γεωργίου και του Αργυρού Σταυρού μετά Ξιφών. Απεβίωσε στις 23 Φεβρουαρίου 2005.
[2] Απόσπασμα συνέντευξης του Διοικητή της 31ης Μοίρας Καταδρομών, Ταγματάρχη Αλέξανδρου Μανιάτη:
«Η περιοχή ήταν γνώριμη για μένα, διότι είχα υπηρετήσει στην Κύπρο ξανά την περίοδο 1963-64 με Δευτέρα Μοίρα Καταδρομών που είχε βάση το μοναστήρι του Αγίου Χρυσοστόμου. Ανεβήκαμε στον Προφήτη Ηλία και κάναμε μια πρόχειρη αναγνώριση του εδάφους από την Αετοφωλιά. Δεν εφάρμοσα τα σχέδια που είχε η Μοίρα, διότι προέβλεπαν αναρριχήσεις από βράχους και την κατάληψη του Κοτζάκαγια. Επέλεξα μια αναμενόμενη κατά την άποψή μου κατεύθυνση. Το χωματόδρομο από την Αετοφωλιά και πλάι στα υψώματα του Κοτζάκαγια, αφού, αν θυμάμαι καλά, το 126 ύψωμα το κατείχαν οι Τούρκοι. Έστειλα τρία κομάντα με βενζίνη και βάλανε φωτιά και φύγανε για να μη γίνουμε αντιληπτοί. Το βράδυ της 20ής Ιουλίου λίγο πριν τις 9 η ώρα το βράδυ, αφού αγκαλιαστήκαμε και είπαμε ότι πρέπει να νικήσουμε, ξεκινήσαμε. Ο Θεός μας βοήθησε, πιάσαμε τους σκοπούς στον ύπνο και απ’ εκεί πέρα αντιλαμβάνεστε τι ακολούθησε…»
 e-amyna
Διαβάστε Περισσότερα »

Μήπως τα ξεσπάσματα του Ερντογάν έχουν τελικά έναν στόχο;



Νέα επίθεση εξαπέλυσε ο Ερντογάν κατά του Ισραήλ, μόνο αυτή τη φορά τα «σκάγια» πήραν, δυνατά και τις ΗΠΑ. «Αν οι ΗΠΑ εξακολουθούν να λένε ότι το Ισραήλ ασκεί το δικαίωμά του στην αυτοάμυνα, τότε πρέπει να ασκήσουν και αυτές την αυτοκριτική τους», είπε ο Ερντογάν, σε συνέντευξη, προκαλώντας την οργή του Λευκού Οίκου.
Η εκπρόσωπος Τύπου του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών Τζένιφερ Πσάκι, έκανε λόγο για προκλητική ρητορική αναφερόμενη στις δηλώσεις του Ερντογάν: «Φυσικά πιστεύουμε ότι οι δηλώσεις του κ. Ερντογάν είναι προσβλητικές και λανθασμένες και φυσικά, αυτού του είδους η προκλητική ρητορική δεν είναι εποικοδομητική και βλάπτει τις προσπάθειες για την επίτευξη κατάπαυσης του πυρός», είπε η Πσάκι.
Συνέχισε δε λέγοντας: «Αυτό που επιδιώκουμε για κάθε χώρα της περιοχής, της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης, είναι να έχει πιο παραγωγικό ρόλο, υποστηρίζοντας την αιγυπτιακή πρόταση κατάπαυσης του πυρός. Όταν έχουμε ανησυχία σχετικά σχόλια ή ενέργειες, δεν διστάζουμε να τις γνωστοποιούμε ακόμα και όταν αφορούν συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ», κατέληξε.

Ο Ερντογάν όμως, απτόητος, συνέχισε το παραλήρημά του, κατηγορώντας το Ισραήλ ότι αν και κατηγορεί τον Χίτλερ, τον ξεπερνά σε βαρβαρότητα, διαπράττοντας γενοκτονία (προφανώς… σε δόσεις, αφού η ίδια δήλωση γίνεται πάντα όταν υπάρχει εμπλοκή Ισραηίνών και Παλαιστίνιων).
Ίσως όμως το «ξέσπασμα» του Ερντογάν να έχει… βαθύτερο νόημα, πέραν της δεδομένης παρορμητικότητας – σε βαθμό ψυχασθένειας – του ανδρός:
Μετά από δύο τηλεφωνικές συνομιλίες με τον Τζον Κέρι, ο Αχμέτ Νταβούτογλου θα στείλει διπλωματική αντιπροσωπεία στην Ουάσινγκτον, που θα παραμείνει εκεί από τις 21 έως τις 23 Ιουλίου. Η τουρκική αντιπροσωπεία έχει εντολή να θέσει στους Αμερικανούς όλα τα θέματα της Μέσης Ανατολής, τη Γάζα, τη Συρία και το Ιράκ, όπου περιλαμβάνεται και το κουρδικό. Άρα συζήτηση εφ’ όλης της ύλης, όπου είτε οι ΗΠΑ θα προειδοποιήσουν με σαφήνεια τους Τούρκους, είτε οι Τούρκοι θα επιχειρήσουν να επηρεάσουν καθοριστικά την πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή.
Οι Τούρκοι έχουν πάρει χαμπάρι τους Αμερικανούς και την άκριτη και ηττοπαθή κατευναστική τους στάση, προϊόν στρατηγικής αμηχανίας σε μια περιοχή που θυμίζει κινούμενη άμμο και φέρονται αναλόγως…
 defence-point
Διαβάστε Περισσότερα »

Εξάπλωση του πολέμου για το φυσικό αέριο στο Λεβάντε

Τιερί Μεϊσάν, Δίκτυο Βολταίρος (Γαλλία)            (μτφ. Κριστιάν)
Μετά από τρία χρόνια πολέμου κατά της Συρίας, οι «Δυτικοί» επέκτειναν σκόπιμα την επίθεσή τους στο Ιράκ και μετά στην Παλαιστίνη. Πίσω από τις φαινομενικές πολιτικές αντιφάσεις μεταξύ θρησκευτικών και κοσμικών κομμάτων, ισχυρά οικονομικά συμφέροντα εξηγούν αυτή τη στρατηγική. Στο Λεβάντε, πολλές ομάδες έχουν αλλάξει στρατόπεδο μερικές φορές, αλλά τα κοιτάσματα φυσικού αερίου είναι αμετάβλητα.

Κάθε πόλεμο που αναλάβει ένας συνασπισμός, είναι φυσικό ότι έχει πολλαπλούς στόχους, προκειμένου να καλυφθούν τα ειδικά συμφέροντα του κάθε μέλους του συνασπισμού.
Από αυτή την άποψη, οι μάχες που μαίνονται σήμερα στην Παλαιστίνη, τη Συρία και το Ιράκ έχουν από κοινού ότι καθοδηγούνται από ένα μπλοκ που σχηματίζεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες ενάντια στους λαούς που αντιστέκονται στην εφαρμογή του σχεδίου αναδιαμόρφωσης της «Ευρύτερης Μέσης Ανατολής» ( Greater Middle East .), και στην αλλαγή της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας.

Σχετικά με αυτό το τελευταίο σημείο, δύο πράγματα μπορούν να αλλάξουν: η χάραξη της διαδρομής των αγωγών και η εκμετάλλευση νέων κοιτασμάτων [
 1 ].

Ο πόλεμος για τον έλεγχο των αγωγών στο Ιράκ
Από την αρχή του πολέμου κατά της Συρίας, το ΝΑΤΟ προσπαθεί να κόψει τη γραμμή Τεχεράνης-Δαμασκού (NIORDC, INPC) προς όφελος διαδρόμων κυκλοφορίας που θα επιτρέπουν τη μεταφορά στη συριακή ακτή τόσο του αερίου του Κατάρ (Exxon-Mobil ) όσο και εκείνου της Σαουδικής Αραβίας (Aramco) [ 2 ]. 

Ένα αποφασιστικό βήμα έγινε στο Ιράκ με την επίθεση του Ισλαμικού Εμιράτου που έχει κόψει τη χώρα κατά μήκος και χωρίσει το Ιράν από τη μία πλευρά και από την άλλη πλευρά, τη Συρία, το Λίβανο και την Παλαιστίνη [
 3 ]. 

Αυτός ο ορατός στόχος καθορίζει ποιος θα πουλήσει το φυσικό αέριο του στην Ευρώπη, και ως εκ τούτου, ανάλογα με τον όγκο τροφοδοσίας, σε ποια τιμή θα μπορέσει να το πουλήσει.
 Αρκεί για να εξηγήσει γιατί οι τρεις μεγάλοι εξαγωγείς φυσικού αερίου (Ρωσία, Κατάρ και Ιράν), εμπλέκονται σε αυτόν τον πόλεμο.

Ο πόλεμος για τη κατάκτηση του συριακού αερίου
Το ΝΑΤΟ πρόσθεσε ένα δεύτερο στόχο: τον έλεγχο των αποθεμάτων φυσικού αερίου του Λεβάντε,  και μετά, την εκμετάλλευσή τους. 
Αν και ο καθένας γνωρίζει εδώ και δεκαετίες ότι η Νότια Μεσόγειο περιέχει μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου στα ύδατα της Αιγύπτου, του Ισραήλ, της Παλαιστίνης, του Λιβάνου, της Συρίας, της Τουρκίας και της Κύπρου, μόνο οι «Δυτικοί» ήξεραν από το 2003 πως διανεμίζονται αυτά τα πεδία και πώς επεκτείνονται κάτω από την ήπειρο. 

Όπως αποκάλυψε ο καθηγητής
Imad Fawzi Shueibi [ 4 ], τότε, η νορβηγική εταιρεία Ansis, διεξήγαγε νόμιμα στη Συρία μια έρευνα για τα κοιτάσματα της χώρας, σε συνεργασία με την εθνική εταιρεία πετρελαίου. Η Ansis εργάστηκε επίσης με μια άλλη νορβηγική εταιρεία, τη Sagex. Και οι δύο διέφθειραν έναν αξιωματούχο των μυστικών υπηρεσιών, διεξήγαγαν κρυφά τρι- διασταστική έρευνα και ανακάλυψαν την απίστευτη έκταση των συριακών αποθεμάτων. Είναι μεγαλύτερα από εκείνα του Κατάρ. 

Στη συνέχεια, η Ansis εξαγοράστηκε από την Veritas SSGT, μια γαλλοαμερικανική εταιρεία με έδρα το Λονδίνο. 
Τα δεδομένα αποκαλύφθηκαν αμέσως στις γαλλική, βρετανική και αμερικανική κυβερνήσεις, οι οποίες σύναψαν γρήγορα τη συμμαχία τους για να καταστρέψουν τη Συρία και να κλέψουν το φυσικό αέριο της. 

Το 2010, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανάθεσαν στη Γαλλία και στο ΗΒ τη φροντίδα να επανα-αποικίσουν τη Συρία, και οι τελευταίες σχημάτισαν μια συμμαχία υπό την επωνυμία «Φίλοι της Συρίας». 
Συγκρότησε μια «Ομάδα Εργασίας για την Οικονομική Ανασυγκρότηση και την Ανάπτυξη» που συνεδρίασε το Μάιο 2012 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με Γερμανική Προεδρία [ 5 ]. 
Εξήντα χώρες μοίρασαν τότε τη τούρτα την οποία δεν είχαν ακόμη κατακτήσει. 
Φυσικά, οι περισσότεροι συμμετέχοντες δεν γνώριζαν τα ευρήματα των Ansis και Sagex. Το Συριακό Εθνικό Συμβούλιο εκπροσωπούταν στην ομάδα εργασίας από τον Οσάμα αλ Κάντι, πρώην επικεφαλής της British Gas για την εφαρμογή των στρατιωτικών στρατηγικών στην αγορά ενέργειας. 

Μόλις το καλοκαίρι του 2013 η συριακή κυβέρνηση ενημερώθηκε για τις ανακαλύψεις των
Ansis και Sogex, κατανοώντας τότε τον τρόπο με τον οποίο η Ουάσιγκτον είχε καταφέρει να συνθέσει το συνασπισμό που προσπαθούσε να καταστρέψει τη χώρα. 
Από τότε, ο Πρόεδρος Bashar al-Assad υπόγραψε συμβάσεις με ρωσικές εταιρίες για την μελλοντική εκμετάλλευση τους.

Το φυσικό αέριο στο Ισραήλ, την Παλαιστίνη και τον Λίβανο
Από την πλευρά της, η British Gas ερευνούσε τα παλαιστινιακά κοιτάσματα, αλλά το Ισραήλ αντιτίθεται στην εκμετάλλευση τους , φοβούμενο ότι έσοδα από τα δικαιώματα θα χρησιμοποιούνται για την αγορά όπλων. 

Τον Ιούλιο του 2007, ο νέος ειδικός απεσταλμένος του Κουαρτέτου (ΟΗΕ, ΕΕ, Ρωσία, Ηνωμένες Πολιτείες) Τόνι Μπλερ διαπραγματεύτηκε μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών μια συμφωνία που επέτρεπε να εκμεταλλευτούν τα κοιτάσματα
Marine-1, και Marine-2 στη Γάζα. 
Ο Πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Αρχής, Σαλάμ Φαγιάντ, συμφώνησε να πληρώσει η British Gas τα δικαιώματα που θα οφείλονταν στην Παλαιστινιακή Αρχή σε τραπεζικό λογαριασμό που θα ελεγχόταν από το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον για να διασφαλιστεί ότι τα χρήματα αυτά θα χρησιμοποιούνται για την οικονομική ανάπτυξη. 

Κατά το ίδιο χρόνο, ο πρώην Αρχηγός του Επιτελείου του ισραηλινού στρατού, στρατηγός Μοσέ Γιααλόν, εξέδωσε ένα ηχηρό χρονικό στην ιστοσελίδα του
Jerusalem Center for Public Affairs στο οποίο παρατηρούσε ότι η συμφωνία αυτή δεν λύνει το πρόβλημα, γιατί τελικά, η Χαμάς θα εισέπραττε ένα μέρος των χρημάτων όσο θα ήταν στην εξουσία στη Γάζα. 
Κατέληγε στο συμπέρασμα ότι ο μόνος τρόπος για να διασφαλιστεί ότι αυτή η μάννα δεν θα χρηματοδοτήσει την αντίσταση ήταν να ξεκινήσει μια «ολοκληρωμένη στρατιωτική επιχείρηση για να ξεριζώσει τη Χαμάς στη Γάζα» [ 6 ]. 

Τον Οκτώβριο του 2010, τα πράγματα έγιναν περισσότερο περίπλοκα με την ανακάλυψη από τη Noble Energy Inc ενός μέγα-κοιτάσματος φυσικού αερίου στην ανοικτή θάλασσα,  του Λεβιάθαν στα χωρικά ύδατα του Ισραήλ και του Λιβάνου, εκτός από το κοίτασμα Tamar που είχε ανακαλυφθεί από την British Gas το 2001. [ 7 ]. 

Ο Λίβανος,  με υποκίνηση της Χεζμπολάχ, ενημέρωσε αμέσως τον ΟΗΕ και υποστήριξε τα δικαιώματα εκμετάλλευσης του.
 
Ωστόσο, το Ισραήλ έχει αρχίσει την εξόρυξη φυσικού αερίου από αυτά τα κοινά κοιτάσματα, χωρίς να λάβει υπόψη τις αντιρρήσεις από το Λίβανο.
Ο πόλεμος για το παλαιστινιακό φυσικό αέριο.
Η σημερινή ισραηλινή επίθεση στη Γάζα έχει διάφορους στόχους. 
Πρώτον, η Μοσάντ οργάνωσε την ανακοίνωση της απαγωγής και του θανάτου των τριών νεαρών Ισραηλινών έτσι ώστε να εμποδίσει τη Κνεσέτ να περάσει ένα νόμο που απαγορεύει την απελευθέρωση «τρομοκρατών» [ 8 ]. 
Στη συνέχεια, ο σημερινός υπουργός Άμυνας, Στρατηγός Moshe Ya'alon, χρησιμοποιείται αυτό ως πρόσχημα για να ξεκινήσει μια επίθεση εναντίον της Χαμάς, σύμφωνα με την ανάλυση του από το 2007 [ 9 ]. 

Ο νέος πρόεδρος της Αιγύπτου, Στρατηγός Αμπντέλ Φατάχ αλ- Σίσσι, προσέλαβε τον Τόνι Μπλερ ως σύμβουλο του, χωρίς ο τελευταίος να παραιτηθεί από τη θέση του ως εκπροσώπου του Κουαρτέτου [ 10 ]. 
Συνεχίζοντας την υπεράσπιση των συμφερόντων της British Gas, στη συνέχεια πρότεινε μια «ειρηνευτική πρωτοβουλία» εντελώς απαράδεκτη για τους Παλαιστίνιους, οι οποίοι φυσικά την αρνήθηκαν ενώ το Ισραήλ την αποδέχτηκε. 
Η κίνηση αυτή αποσκοπεί σαφώς να δώσει την ευκαιρία στον Τσαχάλ να συνεχίσει την επίθεσή του για να «ξεριζώσει τη Χαμάς από τη Γάζα».
Δεν είναι άνευ σημασίας ότι ο Τόνι Μπλερ δεν αμείβεται για αυτό το έργο από την Αίγυπτο, αλλά μόνο από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. 

Ως συνήθως, το Ιράν και η Συρία υποστήριξαν την Παλαιστινιακή Αντίσταση (Χαμάς και Ισλαμική Τζιχάντ ).
 Με τον τρόπο αυτό, έδειξαν επίσης στο Τελ Αβίβ ότι έχουν την ικανότητα να του προκαλέσουν όσο κακό στην Παλαιστίνη όσο τους έκανε στο Ιράκ μέσω του Ισλαμικού Εμιράτου και των Μπαρζανί. 

Μόνο μια ανάγνωση των γεγονότων από ενεργειακή άποψη μας επιτρέπει να τα καταλάβουμε .
Και αυτό επειδή δεν είναι πολιτικά προς το συμφέρον του Ισραήλ να καταστρέψει τη Χαμάς την οποία βοήθησε να δημιουργηθεί για να μειώσει το κύρος της Φατάχ. 
Ούτε δεν είναι προς το συμφέρον της Συρίας να βοηθήσει τη Χαμάς να αντισταθεί, καθώς συμμάχησε με το ΝΑΤΟ και έστειλε τζιχαντιστές για να πολεμήσουν τη χώρα. 
Η περίοδος της «Αραβικής Άνοιξης», η οποία έπρεπε να φέρει στην εξουσία τους Αδελφούς Μουσουλμάνους (από τους οποίους η Χαμάς είναι το παλαιστινιακό παρακλάδι) σε όλες τις αραβικές χώρες έχει τελειώσει. 
Τελικά, ο αγγλοσαξονικός ιμπεριαλισμός οδηγείται πάντα από οικονομικές φιλοδοξίες που επιβάλει αδιαφορώντας για τις τοπικές πολιτικές λογικές. 
Η ρωγμή της διάσπασης που υφίσταται μόνιμα ο αραβικός κόσμος δεν είναι μεταξύ θρησκευτικών και κοσμικών κομμάτων, αλλά μεταξύ Αντιστασιακών και Συνεργατών του ιμπεριαλισμού. 

[1] « La guerre en Syrie : une guerre pour l’énergie ? », par Alexandre Latsa, RIA Novosti/Réseau Voltaire, 18 septembre 2013.
[2] « Jihadisme et industrie pétrolière », par Thierry Meyssan, Al-Watan/Réseau Voltaire, 23 juin 2014.
[3] L’objectif n’est pas nouveau, voir : « Syrie : l’Otan vise le gazoduc » ; « Syrie : la course à l’or noir », par Manlio Dinucci, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto/Réseau Voltaire, 10 octobre 2012 et 2 avril 2013.
[4] Syrie : 10 ans de résistance, une émission en six épisodes conçue et produite par Thierry Meyssan, Télévision satellitaire syrienne, juin 2014. La version disponible sur le net est accessible au public francophone. Elle est presque entièrement en français ou sous-titrée en français à l’exception des interventions du général Wesley Clark, d’Alfredo Jalife et du général Leonid Ivashov. Par ailleurs, le professeur Shueibi avait déjà donné un aperçu de la question avant d’être informé des découvertes d’Ansis et de la Sagex : « La Syrie, centre de la guerre du gaz au Proche-Orient », par Imad Fawzi Shueibi, Réseau Voltaire, 8 mai 2012.
[5] « Les « Amis de la Syrie » se partagent l’économie syrienne avant de l’avoir conquise », par German Foreign Policy, Horizons et débats/Réseau Voltaire, 14 juin 2012,
[6] « Does the Prospective Purchase of British Gas from Gaza Threaten Israel’s National Security ? », par le Lt.-Gen. (ret.) Moshe Yaalon, Jerusalem Center for Public Affairs, 19 octobre 2007. « Ya’alon : British Gas natural gas deal in Gaza will finance terror », par Avi Bar-Eli, Haaretz.
[7] « Le bassin du Levant et Israël - une nouvelle donne géopolitique ? », par F. William Engdahl, Réseau Voltaire, 29 mai 2012.
[8] « Le chef du Mossad avait prédit l’enlèvement de trois jeunes Israéliens », par Gerhard Wisnewski, Traduction Hélène, Réseau Voltaire, 8 juillet 2014.
[9] « IDF’s Gaza assault is to control Palestinian gas, avert Israeli energy crisis », par Nafeez Ahmad, The Guardian, 9 juillet 2014. « Gaza : le gaz dans le viseur », par Manlio Dinucci, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto/Réseau Voltaire, 17 juillet 2014.
[10] « Le président al-Sissi choisit Tony Blair comme conseiller économique », Réseau Voltaire, 3 juillet 2014.
 infognomonpolitics
Διαβάστε Περισσότερα »