20/10/14

Τι παίζει με τους Τούρκους στην κυπριακή ΑΟΖ;

Τι παίζει με τους Τούρκους στην κυπριακή ΑΟΖ;


Του Γιώργου Π. Παμπορίδη 
Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) αποτελεί μία σχετικά νέα έννοια στο Διεθνές Δίκαιο, που έχει τις ρίζες της στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, του 1982. Μια Σύμβαση που βρήκε καθολική απήχηση σε ολόκληρη την οικουμένη, με πέραν των 160 κρατών να την έχουν επικυρώσει.
Ειδικότερα η έννοια Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη βρήκε απήχηση ακόμα και μεταξύ εκείνων των ελαχίστων κρατών που δεν επικύρωσαν την εν λόγω Σύμβαση, καθιστώντας την έτσι αναπόσπαστο μέρος και του Εθιμικού Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.
Για κακή μας τύχη, αρκετές από αυτές τις ελάχιστες παγκοσμίως χώρες που δεν έχουν επικυρώσει την εν λόγω Σύμβαση βρίσκονται στη δική μας γειτονιά. Σαν να μη μας έφταναν τα προβλήματα που μας μαστίζουν. Από τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, η Ελλάδα, η Κύπρος, ο Λίβανος και η Αίγυπτος έχουν επικυρώσει την Σύμβαση, ενώ η Τουρκία, ο Ισραήλ, η Συρία και η Λιβύη αρνούνται να την επικυρώσουν. Ωστόσο η Τουρκία έχει αποδεχθεί την έννοια της ΑΟΖ, ανακηρύσσοντας δική της Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στη Μαύρη Θάλασσα, ενώ και το κράτος του Ισραήλ, με τη συνομολόγηση της οριοθέτησης της ΑΟΖ του με την Κύπρο ενστερνίζεται το γεγονός ότι η έννοια της ΑΟΖ αποτελεί μέρος του Εθιμικού Διεθνούς Δικαίου.
Όταν η Τουρκία προέβαινε στην ανακήρυξη δικής της ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα δεν ανέμενε ότι σε λίγα χρόνια θα έβρισκε μπροστά της τη μικρή Κύπρο να σηκώνει ανάστημα και να ερευνά για υδρογονάνθρακες. Ήταν όμως ήδη αργά. Για άλλη μια φορά η τουρκική εξωτερική πολιτική δεν κατάφερε να αναγνώσει σωστά την εξέλιξη των πραγμάτων και εμφορούμενη από την υπεροψία του ισχυρού (που κακά τα ψέματα της είχε βγει σε καλό στη διένεξή της με την Αθήνα για τα χωρικά ύδατα) περιφρόνησε τις κινήσεις της Λευκωσίας για περιχαράκωση των δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ της.
Ξαφνικά η Άγκυρα αντιλαμβάνεται ότι στερείται νομικών επιχειρημάτων στην περίπτωση της κυπριακής ΑΟΖ. Δεν αντέχει στη λογική ότι η Τουρκία μπορεί να διεκδικεί δικαιώματα σε θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κύπρου. Οι επιτελείς της Άγκυρας λοιπόν επινόησαν ένα εναλλακτικό θεώρημα, πως δεδομένου ότι η Κύπρος ανήκει στις δύο κοινότητες, καμιά δραστηριότητα στην ΑΟΖ δεν μπορεί να γίνεται «μονομερώς» από την ελληνοκυπριακή κοινότητα αποκλειομένων των Τουρκοκυπρίων. Στο Διεθνές Δίκαιο, υποκείμενα δικαίου είναι κυρίως τα κράτη. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να ήταν διαφορετικά. Ως εκ τούτου, στην Κύπρο υπάρχει και λειτουργεί η Κυπριακή Δημοκρατία, που αναγνωρίζεται από όλα τα λοιπά υποκείμενα του Διεθνούς Δικαίου, τα κράτη της υφηλίου και τους διεθνείς οργανισμούς.
Όσο η Άγκυρα και τα ανδρείκελά της στα κατεχόμενα εμμένουν στην εικονική πραγματικότητα που μόνοι τους έχτισαν και μέσα στην οποία μόνοι τους ζουν, θα συνεχίσουν να παραμένουν εγκλωβισμένοι στις αμαρτίες τους. Παραβίασαν κάθε αρχή νομιμότητας εισβάλλοντας στην Κύπρο, και επιζητώντας την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας ίδρυσαν ένα κρατίδιο διά της βίας. Αξιούν δε ολόκληρη η διεθνής κοινότητα να πάψει να αντιλαμβάνεται τα πράγματα όπως έχουν και να υιοθετήσει την οπτική γωνία της Άγκυρας. Αλλά ακόμα και αν αυτό γινόταν ως διά μαγείας, δεν θα μπορούσε να νομιμοποιηθεί το status quo, αφού έτσι όπως έφεραν τα πράγματα, αν περάσουν οι λεγόμενες «πραγματικότητες» του κ. Έρογλου, θα αλλάξουν κάθε έννοια δικαίου στο παγκόσμιο, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου για κάθε βάρβαρο που επιθυμεί να επιβάλει τη βούλησή του επί κάποιου πιο αδύνατου. Έτσι, λοιπόν, όπως τα έκαναν οι γείτονες μαζί με το «σύνοικο στοιχείο» δεν έχουν καμία ελπίδα νομιμοποίησης των παρανομιών τους παρά μόνο – και αυτό πρέπει να γίνει απόλυτα αντιληπτό – αν εμείς ως οι μόνοι νόμιμοι εκπρόσωποι της Κυπριακής Δημοκρατίας συναινέσουμε και συνδράμουμε την προσπάθειά τους αυτή. Προσοχή, λοιπόν, μην παρασυρθούμε ποτέ από την εικονική πραγματικότητα των νεο-Οθωμανών.
Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ – http://www.philenews.com
Διαβάστε Περισσότερα »

Το νέο ρωσικό ναυτικό φρούριο στον Εύξεινο Πόντο



Το νέο ρωσικό ναυτικό φρούριο στον Εύξεινο Πόντο (Getty Iamges)Στις 16 Μαρτίου 2014 στην Δημοκρατία της Κριμαίας πραγματοποιήθηκε ένα δημοψήφισμα σχετικά με το μέλλον της χερσονήσου. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων της χερσονήσου ψήφισε για την επανένωση με τη Ρωσία.
Στις 18 Μαρτίου 2014, σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Κρεμλίνο, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν υπέγραψε τη συμφωνία για την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Κριμαίας και της πόλης της Σεβαστούπολης στη Ρωσική Ομοσπονδία. Η Δημοκρατία της Κριμαίας και η ομοσπονδιακή πόλη της Σεβαστούπολης είναι τώρα μέρος της όγδοης ομοσπονδιακής περιφέρειας της Ρωσίας, η οποία ιδρύθηκε στις 21 Μαρτίου 2014 με προεδρικό διάταγμα. Τα νέα μέλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας πρέπει τώρα να ενσωματωθούν στο σύστημα άμυνας της χώρας. Η νεοσύστατη ομοσπονδιακή περιοχή έγινε μέρος της Νότιας Στρατιωτικής Περιφέρειας.
Στις 2 Απριλίου 2014 ο Πρόεδρος Πούτιν υπέγραψε ένα νέο ομοσπονδιακό νόμο «για την διακοπή των συμφωνιών όσον αφορά την παραμονή του ρωσικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσας στην ουκρανική επικράτεια». Αυτό το κομμάτι της νομοθεσίας ήρε και επίσημα τυχόν εναπομείναντα εμπόδια για την ανάπτυξη και την ανανέωση του ρωσικού στόλου, που επιβλήθηκαν στις 28 Μαΐου 1997 από τη συνθήκη μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας για τη διαίρεση του σοβιετικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας, την παραμονή του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας στην ουκρανική επικράτεια, σχετικές πληρωμές, καθώς και από τη συμφωνία της 21ης Απριλίου 2010 σχετικά με την παράταση της μίσθωσης των στρατιωτικών βάσεων επί της ουκρανικής επικράτειας για 25 χρόνια μετά το 2017.
Ο Ρώσος Υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σοιγκού πραγματοποίησε μια επίσκεψη στην Κριμαία στις 24 Μαρτίου 2014 κατά την οποία επιθεώρησε αρκετές από τις εγκαταστάσεις του στόλου της Μαύρης Θάλασσας, συναντήθηκε με τους διοικητές των πρώην ουκρανικών στρατιωτικών μονάδων στην Κριμαία που είχαν εκφράσει την επιθυμία τους να υπηρετήσουν στις Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις, και συζήτησε επί τόπου το έργο των κοινωνικών υποδομών του στόλου στην Κριμαία και την Σεβαστούπολη. Στην ουσία, αυτό ήταν ένα αναγνωριστικό ταξίδι πριν από τη λήψη σημαντικών αποφάσεων σχετικά με την παροχή άμυνας και ασφάλειας στη νέα ρωσική επαρχία.
Μετά την επιστροφή του Υπουργού στη Μόσχα, το Γενικό Επιτελείο των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων άρχισε με την κατάρτηση ενός σχεδίου δράσης με ορίζοντα το 2020. Το σχέδιο επρόκειτο να συζητηθεί σε μια έκτακτη συνεδρίαση στις 4 Απριλίου 2014. Κατά τη διάρκεια μιας τηλεδιάσκεψης στο Εθνικό Κέντρο Άμυνας, ο Υπουργός Άμυνας συζήτησε με το Υπουργείο Εξωτερικών και τους διοικητές της Νότιας Στρατιωτικής Περιφέρειας σχετικά με την παραμονή και την ανάπτυξη των ρωσικών στρατευμάτων στη χερσόνησο της Κριμαίας, και καθόρισε τις βασικές κατευθυντήριες γραμμές.
Τον Μάιο του 2014 ο διοικητής του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού, ναύαρχος Βίκτορ Κιρκόφ, σκιαγράφησε το περίγραμμα του μελλοντικού σχεδίου ανάπτυξης του στόλου της Μαύρης Θάλασας στην Κριμαία. «Ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας θα έχει την κατάλληλη υποδομή στη χερσόνησο της Κριμαίας,» είπε ο ναύαρχος. «Αυτή περιλαμβάνει την κύρια βάση στη Σεβαστούπολη και άλλες βάσεις και ναυστάθμους. Αυτές οι βάσεις και η υποδομή θα χαρακτηρίζονται από αυτάρκεια. Με άλλα λόγια, θα έχουν όλα όσα απαιτούνται για μια άνετη παραμονή πληρωμάτων των πλοίων, υποβρυχίων, και των στρατευμάτων της παράκτιας άμυνας, μαζί με όλες τις συνακόλουθες εγκαταστάσεις και κοινωνικές υποδομές,» είπε ο Κιρκόφ.
Το πρώτο θέμα στην ημερήσια διάταξη ήταν το μέλλον των στρατιωτικών μονάδων και των στρατιωτικών των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων που σταθμεύουν στη χερσόνησο. Τον Μάρτιο του 2014 στην Κριμαία υπήρχαν περίπου 200 μονάδες του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας και άλλων ουκρανικών υπηρεσιών ασφάλειας, με περίπου 18.800 στρατιώτες (συμπεριλαμβανομένων 11.900 του Ουκρανικού Ναυτικού, 2.900 της Ουκρανικής Πολεμικής Αεροπορίας της Ουκρανίας, και 4.000 άλλων στρατιωτικών και ένστολων κλάδων).
Οι Ουκρανικοί στρατιωτικοί κλήθηκαν να επιλέξουν μεταξύ τριών επιλογών:
> Να ορκιστούν πίστη στη Ρωσία και να ενταχθούν στις Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις. Σύμφωνα με μια ειδική ρωσική ομοσπονδιακή νομοθεσία, οι εν λόγω στρατιωτικοί θα διατηρήσουν το στρατιωτικό τους βαθμό, τα στρατιωτικά διπλώματά τους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θα πρέπει να αναγνωριστούν, και θα έχουν αποκτήσει τα πλήρη δικαιώματα των Ρώσων στρατιωτικών.
> Συνταξιοδότηση από τις ένοπλες δυνάμεις, αλλά να συνεχίσουν να ζουν στην Κριμαία.
> Επιστροφή στην ηπειρωτική Ουκρανία και τη συνέχιση της υπηρεσίας τους με τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Συνολικά, περίπου 3.000 άνθρωποι επέλεξαν την τρίτη επιλογή. Όλοι οι Ουκρανοί στρατιωτικοί που παρέμειναν πιστοί στο Κίεβο είχαν αφήσει την Κριμαία μέχρι το τέλος του Μαρτίου. Περισσότεροι από 900 κληρωτοί, δόκιμοι και στρατιώτες, με την καταγωγή τους να είναι από την Κριμία και κατά το χρόνο σε υπηρεσία στις Ουκρανικές Ενοπλες Δυνάμεις στην ηπειρωτική Ουκρανία, πήραν το ειδικό εξιτήριο και επέστρεψαν στην Κριμαία. Η Ρωσία άρχισε να επιστρέφει στην Ουκρανία τα όπλα και το υλικό των ουκρανικών στρατιωτικών μονάδων που στάθμευαν στην Κριμαία.
Σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις, το 70-80% των Ουκρανών στρατιωτικών που βρίσκονταν στην Κριμαία έχουν επιλέξει την πρώτη επιλογή. Περίπου 9.000 από αυτούς έχουν ενταχθεί στο ρωσικό στόλο της Μαύρης Θάλασσας.
Σύμφωνα με το Ψήφισμα 115 που εκδόθηκε στις 21 Μαρτίου 2014, μέσω του διοικητή της Νότιας Στρατιωτικής Περιφέρειας, οι ουκρανικές ναυτικές δυνάμεις που σταθμεύουν στην Κριμαία έπαυσαν να υφίσταται και ενσωματώθηκαν στο ρωσικό στόλο της Μαύρης Θάλασσας. Αυτή η ενσωμάτωση ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις. Κατά την πρώτη φάση, η οποία διήρκεσε έως τις 30 Μαρτίου τα ρωσικά στρατιωτικά όργανα ανέλαβαν την κυριότητα των ουκρανικών μονάδων και των εγκαταστάσεων στην Κριμαία, και προέβησαν σε απολογισμό των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων πριν αποφασίσουν τι να κάνουν με αυτά. Οι πρώην ουκρανικές στρατιωτικές μονάδες που έχουν ενσωματωθεί στο στόλο, ήταν όπως και νωρίτερα, χωρίς καμία αλλαγή στην οργανωτική και στελεχιακή τους ιεραρχία.
Κατά τη δεύτερη φάση, η οποία διήρκεσε από τις 31 Μαρτίου μέχρι την 1η Ιουλίου, η οργανωτική και στελεχιακή δομή του στόλου της Μαύρης Θάλασσας έχει βελτιστοποιηθεί (με τη δημιουργία νέων δομών και τη χρήση νέων περιουσιακών στοιχείων που ανήκαν παλαιότερα στο Ουκρανικό Ναυτικό), σύμφωνα με τη φύση και την κλίμακα των καθηκόντων και των στόχων που τέθηκαν για τον στόλο της Μαύρης Θάλασσας. Ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας δημιούργησε επίσης νέο καταστατικό χάρτη για την ενσωμάτωση των πρώην ουκρανικών στρατιωτικών μονάδων.
Η ρωσική ηγεσία αποφάσισε ότι όλο το στρατιωτικό υλικό των πρώην ουκρανικών μονάδων στην Κριμαία θα πρέπει να επιστραφεί στην Ουκρανία. Τον Απρίλιο η Ρωσία επέστρεψε σχεδόν όλα τα τεθωρακισμένα οχήματα, αλλά στις 15 Απριλίου η παράδοση των υπόλοιπων όπλων αναστάλθηκε λόγω του εμφυλίου πολέμου που ξέσπασε στη νοτιοανατολική Ουκρανία. Η παράδοση των αεροσκαφών και πλοίων συνεχίστηκε μέχρι τις 17 Ιουνίου, όταν η Ουκρανία ανέστειλε μονομερώς τη διαδικασία. Μέχρι εκείνη τη στιγμή η Ρωσία είχε ήδη επιστρέψει 43 από 72 πλοία του Ουκρανικού Ναυτικού στην Κριμαία, και το μεγαλύτερο μέρος των αεροσκαφών. Το υπόλοιπο του ενεργητικού παρέμεινε στην Κριμαία.
Η επανένωση της Κριμαίας με τη Ρωσία έφερει το Υπουργείο Άμυνας στη Μόσχα αντιμέτωπο με μια ολόκληρη σειρά από ασυνήθιστες προκλήσεις:
> Η ενσωμάτωση των πρώην ουκρανικών μονάδων στις Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις, ο εξοπλισμός τους με σύγχρονα όπλα και η αύξηση του επιπέδου πολεμικής ετοιμότητας για να ανταποκρίνονται στα σύγχρονα ρωσικά πρότυπα.
> Η αναθεώρηση των προηγούμενων σχεδίων εκσυγχρονισμού του στόλου της Μαύρης Θάλασσας μέχρι το 2020. Τα σχέδια αυτά επικεντρώνονταν στην κατασκευή νέων υποδομών στο Κράι Κρασνοντάρ και στο Νοβοροσίσκ.
> Η ανάπτυξη διακλαδικών υπηρεσιών στην Κριμαία.
> Η εσνωμάτωση των ουκρανικών υποδομών σοβιετικής εποχής στην Κριμαία εν αναμονή μιας απόφασης για το τι αναμένεται να είναι η επόμενη κίνηση.
Δημιουργία νέων στρατιωτικών σχηματισμών και η ενσωμάτωση των πρώην ουκρανικών μονάδων
Οι ακόλουθες νέες μονάδες και σχηματισμοί έχουν δημιουργηθεί στην Κριμαία από την 1η Ιουλίου 2014 (υπάρχουν επίσης σχέδια για τη σύσταη επιπλέον μονάδων).
Ναυτικοί σχηματισμοί
H πρώην Νότια Ναυτική Βάση του Ουκρανικού Ναυτικού στο Νοβοζέρνι (Ντονουσλάβ), η οποία ήταν γνωστή μέχρι το 1996 ως Ναυτική Βάση Κριμαίας του στόλου της Μαύρης Θάλασσας, έχει αποκατασταθεί στο πρώην καθεστώς. Ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας δεν έχει ακόμη ανακοινώσει ποια από τα πλοία του θα σταθμεύουν εκεί. Ένας πιθανός υποψήφιος είναι ένα περιπολικό πλοίο του Πρότζεκτ 22160 που είναι υπό ναυπήγηση (κλάση Vasiliy Bykov, έως έξι πλοία αναμένεται να κατασκευαστούν).
Στο 2015-2017 ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας έχει προγραμματιστεί να παραλάβει έξι φρεγάτες Πρότζεκτ 11356R (κλάση Admiral Grigorovich) που τώρα κατασκευάζονται. Μόλις συμβεί αυτό, ο στόλος θα συγκροτήσει μια νέα ανθυποβρυχιακή ταξιαρχία (πιθανότατα θα οριστεί ως 21η Ταξιαρχία). Η νέα ταξιαρχία και η υφιστάμενη 11η Ταξιαρχία θα είναι υπο-μονάδες της 30ης Μεραρχίας Σκαφών Επιφανείας, η οποία προηγουμένως είχε διαλυθεί, αλλά θα ανασυγκροτηθεί το 2015.
Μετά την έναρξη των παραδόσεων των νέων υποβρυχίων Πρότζεκτ 06363 (βελτιωμένη κλάση Kilo) στα τέλη του 2014, η μονάδα υποβρυχίων που είναι τώρα μέρος της 68ης Ταξιαρχίας Παράκτιας Άμυνας στη Σεβαστούπολη θα γίνει η ανεξάρτητη 155η Ταξιαρχία με βάση στο Νοβοροσίσκ.
Τα στρατεύματα παράκτιας άμυνας του στόλου της Μαύρης Θάλασσας Στόλου έχουν αυξηθεί σημαντικά μέσω της ενσωμάτωσης των πρώην ουκρανικών ναυτικών μονάδων και και τη τη δημιουργία νέων μονάδων.
Για παράδειγμα, η πρώην 36η Ταξιαρχία Παράκτιας Άμυνας του Ουκρανικού Ναυτικού έχει γίνει τώρα η 128η Ταξιαρχία Παράκτια Άμυνας του στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Παραμένει στην Περεβαλνόγιε, κοντά στη Συμφερούπολη. Το προσωπικό και τα περιουσιακά στοιχεία του 1ου και 501ου Ανεξάρτητου Τάγματος Πεζοναυτών του Ουκρανικού Ναυτικού έχουν χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσουν το 501ο Ανεξάρτητο Τάγμα Πεζοναυτών του στόλου της Μαύρης Θάλασσας στην Θεοδοσία. Η 406η Ομάδα Παράκτιου Πυροβολικού του Ουκρανικού Ναυτικού έχει μετατραπεί τώρα στο 8ο Σύνταγμα Πυροβολικού. Αξίζει να σημειωθεί ότι και οι τρεις από αυτές τις νέες μονάδες εξακολουθούν να διοικούνται από τους πρώην Ουκρανούς διοικητές τους. Ένα τάγμα ορεινού πεζικού που έχει συγκροτηθεί στο Βόρειο Καύκασο θα μεταφερθεί τον Νοέμβριο του 2014 στην Κριμαία και θα ενσωματωθεί στο 128ο Σύνταγμα Παράκτιας Άμυνας.
Ένα τάγμα οπλισμένο με το κινητό παράκτιο σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας K300P Bastion-P (SSC-5) το οποίο υπάγονταν στην 11η Ταξιαρχία Παράκτιας Άμυνας και Πυροβολικού στο Νοβοροσίσκ έχει μεταφερθεί στην περιοχή Καζάχια κοντά στην Σεβαστούπολη. Ειδικοί της πυραυλικής τεχνολογίας και του πυροβολικού έχουν αποκαταστήσει την επιχειρησιακή ετοιμότητα μιας υπόγειας εγκατάστασης που είναι γνωστή ως «Αντικείμενο 100». Αυτή η υπόγεια εγκατάσταση που κατασκευάστηκε κοντά στην Μπαλακλάβα το 1955 -1956 φιλοξενεί σταθερές θέσεις εκτόξευσης των βλημάτων SSC-1Β και των βελτιωμένων βλημάτων κατά-πλοίων SS-N-3B. Το 1997 το συγκρότημα, το οποίο αποτελούνταν από δύο τάγματα, μεταφέρθηκε στο Ουκρανικό Ναυτικό. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ένα από τα τάγματα που σταθμεύουν κοντά στο χωριό Ομπορονόγιε, λεηλατήθηκε. Το δεύτερο τάγμα που σταθμεύει κοντά στο χωριό Ρεσερβνόγιε περιέπεσε σε αδράνεια. Σήμερα έχει αποκατασταθεί η επιχειρησιακή ετοιμότητα - ως θέμα προτεραιότητας. Το τάγμα Bastion-P και το προαναφερθέν τάγμα «Αντικείμενο 100» είναι τώρα μέρος της νεοσυσταθείσας παράκτιας ταξιαρχίας αντιπυραυλικής άμυνας του στόλου της Μαύρης Θάλασσας.
Ένα σύνταγμα SAM (βλήματα επιφανείας-αέρος) που ήταν προηγουμένως μέρος της 810ης Ναυτικής Ταξιαρχίας του στόλου της Μαύρης Θάλασσας έχει μετατραπεί στο 1096ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα SAM. Είναι εξοπλισμένο με τα συστήματα Osa-AKM (SA-8B).
Ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας έχει ξεκινήσει επίσης ένα μεγάλο πρόγραμμα επανεξοπλισμού των παράκτιων μονάδων άμυνας και την υποστήριξή τους. Για παράδειγμα, το 8ο Σύνταγμα Πυροβολικού έχει εντελώς επανεξοπλιστεί με ρωσικής κατασκευής οπλισμό (περίπου 60 μονάδες, συμπεριλαμβανομένων των αυτοκινούμενουν αντιαρματικών συστημάτων Khrizantema-S, συρόμενα οβιδοβόλα Msta-B 152 χιλιοστών, και πολλαπλούς εκτοξευτές Tornado-G 122 χιλιοστών).
Μονάδες υποστήριξης μάχης και διοικητικής μέριμνας
Οι μονάδες υποστήριξης μάχης και διοικητικής μέριμνας του στόλου της Μαύρης Θάλασσας έχουν υποστεί σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Για παράδειγμα, οι μηχανικοί του στόλου συγκροτούν ένα σύνταγμα. Έχει επιφορτιστεί με την υποστήριξη της πορθμειακής γραμμής στο Στενό Κερτς και την επισκευή των υποδομών του στόλου. Ο στόλος έχει επίσης δημιουργήσει το 4ο Σύνταγμα ΠΒΧ πολέμου. Τα καθήκοντά του περιλαμβάνουν τον καθαρισμό των παράκτιων υδάτων της Κριμαίας, όπου υπάρχουν μεγάλες ποσότητες χημικών ουσιών.
Ο στόλος έχει επίσης αρχίσει να αναδιαρθρώνει και να επανεξοπλίζει το 475ο Ανεξάρτητο Κέντρο Ηλεκτρονικού Πολέμου. Όλο το παλαιό υλικό του κέντρου (που χρονολογείται από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης) θα πρέπει να αντικατασταθεί πριν από το τέλος του 2014 Στο κέντρο έχει επίσης ενσωματωθεί μια πρώην ουρκανική μονάδα που σταθμεύει κοντά στην Συμφερούπολη.
Στο 758ο Κέντρο Προμηθειών και Υποστήριξης έχουν ενσωματωθεί περίπου 15 νέες μονάδες. Το κέντρο είναι υπεύθυνο για την παροχή των πυρομαχικών, καυσίμων, τις άλλες προμήθειες και τα τρόφιμα, την μετακίνηση του στρατιωτικού προσωπικού και την ανακαίνιση των όπλων και του υλικού. Εφοδιάζει το σύνολο του στόλου της Μαύρης Θάλασσας και όλες τις στρατιωτικές βάσεις και τις άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Κριμαία.
Ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας έχει επίσης συγκροτήσει μια νέα ταξιαρχία υλικοτεχνικής υποστήριξης. Περιλαμβάνει μονάδες επισκευής που μπορούν να εκτελέσουν εργασίες συντήρησης ρουτίνας και μεσαίου βαθμού επισκευές των όπλων και του υλικού. Ο στόλος έχει δημιουργήσει ένα νέο κέντρο εργαστηριακών δοκιμών όπλων. Στο Κερτς συγκροτήθηκε το 3ο Τάγμα Σιδηροδρόμων της 39ης Ανεξάρτητης Σιδηροδρομικής Ταξιαρχίας της Νότιας Στρατιωτικής Περιφέρειας. Επί του παρόντος, το τάγμα επισκευής σιδηροδρομικών γραμμών εδρεύει στο Μεκετσιγιέβι κοντά στην Σεβαστούπολη.
Ο στόλος έχει αυξήσει τον αριθμό των ιατρικών μονάδων του, εκτός από το υφιστάμενο 1472ο Ναυτικό Νοσοκομείο στη Σεβαστούπολη, που τώρα περιλαμβάνει τρία νοσοκομεία (Σεβαστούπολη, Συμφερούπολη, και Θεοδοσία) που προηγουμένως διαχειρίζονταν το Ουκρανικό Ναυτικό. Επιπλέον, ο στόλος έχει συγκροτήσει μια ιατρική μονάδα ειδικών καθηκόντων.
Πολεμική Αεροπορία και Ναυτική Αεροπορία
Τον Ιούλιο του 2014 η αεροπορική βάση 7057 της Ναυτικής Αεροπορίας του στόλου της Μαύρης Θάλασσας αναδιαρθρώθηκε σε δύο αεροπορικά συντάγματα. Αυτά τα συντάγματα έλαβαν τα παλιά ονόματά τους και τους τιμητικούς τίτλους. Το 318ο Μικτό Σύνταγμα Αεροπορίας, το οποία βασίζεται στο αεροδρόμιο Κάχα, λειτουργεί αεροσκάφη Be-12 και An-26, και ελικόπτερα Ka-27 και Mi-8. Το 43ο Σύνταγμα Αεροπορίας Ναυτικής Επίθεσης, το οποία έχει μεταφερθεί στο αεροδρόμιο του Σάκι, λειτουργεί τακτικά βομβαρδιστικά αεροπλάνα Su-24 και αεροσκάφη αναγνώρισης Su-24MR. Ο στόλος έχει αρχίσει να αντικαταθιστά τα παλαιά και παρωχημένα αεροσκάφη του. Για παράδειγμα, το 43ο Σύνταγμα έχει λάβει πολλά Su-24M που είχαν προηγουμένως αποθηκευθεί στην αεροπορική βάση Τσερνιακόφσκ στην Βαλτική Θάλασσα. Τέσσερα αμφίβια αεροπλάνα περιπολίας Be-12 που προηγουμένως διατηρούνταν σε αποθήκευση έχουν επισκευαστεί στο Ταϊγάνιο και έχουν παραδοθεί στο 318ο Σύνταγμα.
Το 43ο Σύνταγμα Αεροπορίας θα αρχίσει σύντομα να αντικαθιστά τα αεροσκάφη του με νέα μαχητικά πολλαπλού ρόλου Su-30SM που από την Irkut Corporation. Τα πρώτα τρία αεροσκάφη χρησιμοποιούνται για την εκπαίδευση των πιλότων στο 859ο Κέντρο Κατάρτισης στο Ιέσκ. Άλλα δύο αεροσκάφη πρόκειται να παραδοθούν τους επόμενους μήνες, και επιπλέον επτά έχουν ήδη παραγγελθεί. Η πρώτη μοίρα του 43ου Συντάγματος θα οπλιστεί με τα μαχητικά Su-30SM το 2015. Το υπόλοιπο του συντάγματος θα πρέπει να εξοπλιστεί με αυτά το 2015-2016, όταν αναμένεται να έχουν παραδοθεί τα άλλα 12 μαχητικά. Η Διοίκηση Ναυτικής Αεροπορίας αποφάσισε επίσης να επιδιορθώσει τα αεροδρόμια στην Χερσόνησο (Σεβαστούπολη), Ντονουσλάβ και Σάκι. Οι διάδρομοι και οι πίστες αυτών των αεροδρομίων θα πρέπει να ανακαινιστούν, οι πύργοι ελέγχου να λάβουν σύγχρονο εξοπλισμό.
Η Ρωσική Πολεμική Αεροπορία έχει επίσης συγκροτήσει νέα συντάγματα στην Κριμαία. Ένα νέο Μικτό Σύνταγμα Αεροπορίας εξοπλίστηκ με βομβαριδιστικά Su-24M και αεροσκάφη επίθεσης Su-25 SM και έχει αναπτυχθεί στο αεροδρόμιο Γκβαρντεσκόγιε. Τα αεροσκάφη και το προσωπικό μάλλον θα πρέπει να παρέχονται από τα Συντάγματα Αεροπορίας από το Μοροζόβσκ και Μπουντενόφσκ. Ένα νέο Σύνταγμα Αεροπορίας (το οποίο κατά πάσα πιθανότητα θα οριστεί ως το 62ο), θα αναπτυχθεί στο αεροδρόμιο Μπελμπέκ. Θα εξοπλιστεί με μαχητικά Su-27SM3 και Su-30Μ2. Τα αεροσκάφη και το προσωπικό θα πρέπει να παρέχονται από τον 3ο Μικτό Σύνταγμα Αεροπορίας στην Κρύμσκ, στο Κράι Κρασνοντάρ. Τα νέα συντάγματα θα υπάγονται στην 4η Διοίκηση Πολεμικής Αεροπορίας και Αεράμυνας της Νότιας Στρατιωτικής Περιφέρειας.
Έχουν υπάρξει πολλές αναφορές των μέσων ενημέρωσης που υποδηλώνουν ότι ορισμένα βομβαριδιστικά μεγάλης εμβέλειας Tu-22M3 έχουν αναπτυχθεί στην Κριμαία. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου τρία αεροδρόμια στην Κριμαία ήταν εξοπλισμένα με αυτά τα αεροσκάφη: Βεσελόγιε, Οκτιαμπρσκόγιε και Γκβαρντεσκόγιε. Κατά τη διάρκεια της μετασοβιετικής περιόδου, ωστόσο, το αεροδρόμιο Βεσελόγιε είχε αναδιαμορφωθεί ως ένα πτηνοτροφείο, και οι διάδρομοι στα αεροδρόμια Οκτιαμπρσκόγιε και Γκβαρντεσκόγιε δεν έχουν διατηρηθεί αρκετά καλά για να εξυπηρετούν τέτοια βαριά αεροσκάφη όπως το Tu-22M3. Παρ 'όλα αυτά, η ηγεσία της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας έχει εκφράσει την πρόθεσή της να ανακαινίσει όλα τα αεροδρόμια που θέλει να χρησιμοποιήσει.
Αναμένεται ότι η υπηρεσία Αεροπορίας Στρατού της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας Ρωσίας θα δημιουργήσει επίσης μία βάση ελικοπτέρων στην Κριμαία.
Τον Ιούλιο του 2014 το συγκρότημα προσομείωσης αεροπλανοφόρου (NITKA) στο Σάκι επανέλαβε την λειτουργία τους Τώρα χρησιμοποιείται για την εκπαίδευση των ιπτάμενων πληρωμάτων του Ρωσικού Ναυτικού. Οι πιλότοι του 279ου Ανεξάρτητου Συντάγματος Μαχητικών του Βορείου Στόλου έχουν ήδη εκπαιδευτεί εκεί, χρησιμοποιώντας για τον σκοπό της κατάρτισης τα αεροσκάφη Su-33 και Su-25UTG. Προηγουμένως το 2013 η Ρωσία αποφάσισε να σταματήσει τη χρήση του σοβιετικής κατασκευής NITKA στο Σάκι, και κατασκεύασε μια μια παρόμοια εγκατάσταση στο Ιέσκ την περίοδο 2012-2014. Παρ 'όλα αυτά, έχει ήδη αποφασίσει να συνεχίσει να χρησιμοποιεί την εγκατάσταση στο Σάκι, ακόμη και αν αυτό απαιτεί εκτεταμένες εργασίες.
Το χωριό Πριμόρσκιγ κοντά στην Θεοδοσία φιλοξενούσε ένα κέντρο δοκιμών της Ναυτικής Αεροπορίας από τη σοβιετική εποχή. Μετά την ανεξαρτησία της Ουκρανίας η εγκατάσταση μετανομάστηκε σε Εθνικό Αεροπορικό Κέντρο Ερευνών και Ανάπτυξης. Σχεδόν όλο το προσωπικό της εγκατάστασης έχει ορκιστεί πίστη στη Ρωσία, και η εγκατάσταση στην Πριμόρσκιγ θα πρέπει να ενσωματωθεί στο αεροπορικό κέντρο δοκιμών στην Ακτουμπίνσκ. Στην πραγματικότητα, ήταν ένα τμήμα του κέντρου στην Ακτουμπίνσκ πριν από το 1992.
Δυνάμεις επίγειας αεράμυνας
Τα περιουσιακά στοιχεία και το προσωπικό των πρώην ουκρανικών συνταγμάτων επίγειας αεάμυνας, και οι σταθμοί ραντάρ, χρησιμοποιούνται τώρα για τη συγκρότησης νέων μονάδων Αεροδιαστημικής Άμυνας που θα υπάγονται στην 4η Διοίκηση Πολεμικής Αεροπορίας και Αεράμυνας της Νότιας Στρατιωτικής Περιφέρειας. Το αεροδρόμιο Γκβαρντεσκόγιε φιλοξενεί σήμερα ένα νέο σύνταγμα SAM εξοπλισμένο με συστήματα S-300P (SA-10B), που προέρχονται από μία από τις μονάδες αεράμυνας της Μόσχας, η οποία έχει εξοπλιστεί με τα τελευταίας τεχνολογίας συστήματα S-400 (SA-21). Σε κάποιο σημείο στο μέλλον οι ρωσικές δυνάμεις αεράμυνας στην Κριμαία θα συγχωνευθούν με την 15η Ταξιαρχία Αεροδιαστημικής Άμυνας. Άλλες εκθέσεις υποστηρίζουν ότι η διοίκηση μιας από τις ταξιαρχίες Αεροδιαστημικής Άμυνας θα μεταφερθεί στην Κριμαία από άλλες περιοχές της Ρωσίας.
Στρατιωτικό σύστημα δικαιοσύνης
Όλες οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις εμπίπτουν σε στρατιωτικά δικαστήρια και ειδικά στρατοδικεία. Προηγουμένως, δεν υπήρχαν Ρώσοι στρατιωτικοί εισαγγελείς ή στρατιωτικά δικαστήρια στην Κριμαία. Όλες οι περιπτώσεις της Κριμαίας αντιμετωπίστηκαν από το στρατιωτικό δικαστήριο στο Νοβοροσίσκ. Τώρα όμως, το ρωσικό στρατιωτικό σύστημα δικαιοσύνης είναι πλήρως λειτουργικό στην Κριμαία. Περιλαμβάνει νεοδημιουργηθείσα στρατοδικεία, γραφείο στρατιωτικού εισαγγελέα και στρατονομία.
Νέα πλοία του στόλου της Μαύρης Θάλασσας
Στα τέλη του 2014 ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας θα αρχίσει να παραλαμβάνει νέα πλοία που παρήγγειλε ως μέρος ενός προγράμματος ανανέωσης του στόλου που εγκρίθηκε το 2010. Σύμφωνα με προηγούμενα σχέδια αυτά τα νέα πλοία επρόκειτο να βασίζονται στο Νοβοροσίσκ, επειδή η Ουκρανία αρνήθηκε να επιτρέψει την ανάπτυξή τους στην Σεβαστούπολη. Τώρα, ωστόσο, αυτή η ουκρανική συγκατάθεση δεν είναι πλέον απαραίτητη.
Το διάστημα 2014-2017 ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας θα παραλάβει έξι συμβατικά υποβρύχια Πρότζεκτ 06363 που ναυπηγούνται στα Ναυπηγεία του Ναυαρχείου στην Αγία Πετρούπολη. Στα τέλη του 2014 ο στόλος θα παραλάβει το πρώτο πλοίο, το οποία τέθηκε σε λειτουργία με το Ρωσικό Ναυτικό τον Αύγουστο. Αυτά τα υποβρύχια (Novorossiysk, Rostov-on-Don, Staryy Oskol, Krasnodar, Kolpino, Velikiy Novgorod) είναι εξοπλισμένα με το σύστημα πυραύλων κρουζ Kalibr (SS-N-27A και SS-N-30).
Το διάστημα 2014-2017 ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας θα παραλάβει έξι συμβατικά υποβρύχια Πρότζεκτ 06363 που ναυπηγούνται στα Ναυπηγεία του Ναυαρχείου στην Αγία Πετρούπολη. Στα τέλη του 2014 ο στόλος θα παραλάβει το πρώτο πλοίο, το οποία τέθηκε σε λειτουργία με το Ρωσικό Ναυτικό τον Αύγουστο. (Getty Iamges) Το 2015-2017 ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας θα παραλάβει έξι φρεγάτες Πρότζεκτ 11356R που κατασκευάζονται στα ναυπηγεία Γιαντάρ στο Καλίνινγκραντ: Admiral Grigorovich, Admiral Essen, Admiral Makarov, Admiral Butakov, Admiral Istomin, και Admiral Kornilov. Μέχρι το 2020 ο στόλος αναμένεται επίσης να παρελάβει έξι νέα περιπολικά πλοία Πρότζεκτ 22160 (κλάση Vasiliy Bykov) και τουλάχιστον έξι Πρότζεκτ 21631 (κλάση Grad Sviyazhsk) εξοπλισμένες με το πυραυλικό συγκρότημα Kalibr. Η παραγγελία για όλα αυτά πλοία έχει τοποθετηθεί στη ναυπηγική βιομηχανία Ζελενοντόσλκ. Μέχρι τα τέλη του 2014 ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας θα παραλάβει δύο σκάφη ειδικών επιχειρήσεων Πρότζεκτ 21980.
Επιπλέον, θα παραλάβει διάφορα πλοία και σκάφη υποστήριξης, όπως ρυμουλκά, έρευνας και διάσωσης, κ.λ.π. Μέχρι το 2020 ο στόλος θα παραλάβει συνολικά 30 διάφορα πολεμικά πλοία και υποστήριξης.
Πολλά από τα πλοία και σκάφη του στόλου υποβάλλονται τώρα σε επισκευές και αναβαθμίσεις. Οι μεσαίου βαθμού εργασίες επισκευής και αναβάθμισης της ναυαρχίδας του στόλου, Πρότζεκτ 1164 Moskva, αναμένεται να ξεκινήσουν το 2016. Σύμφωνα με προηγούμενα σχέδια, το πλοίο έπρεπε να επισκευαστεί στο ναυπηγείο Ζβεσντόχκα στο Σεβεροντβίνσκ, μόλις το ναυπηγείο ολοκληρώσει την επισκευή του αδελφού πλοίου, Marshal Ustinov. Τώρα, όμως, υπάρχει μια πιθανότητα ότι το Moskva θα επισκευαστεί στη Σεβαστούπολη στο ολοκληρωμένο κέντρο επισκευής πλοίων. Το υποβρύχιο Alrosa (Πρότζεκτ 877V) επισκευάζεται και αναβαθμίζεται. Δύο παλιές φρεγάτες Πρότζεκτ 1135 (κλάση Krival), Pytlivyy και Ladnyy, αποκαταστάθηκαν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα το 2014 Υπάρχουν επίσης σχέδια για την επισκευή στο Κερτς ενός παλιού μεγάλου ανθυποβρυχιακού πλίου Πρότζεκτ 1134B (κλάση Kara).
Πολλά από τα πλοία που ανήκαν στο Ουκρανικό Ναυτικό εξακολουθούν να παραμένουν στην Κριμαία. Η παράδοση τους ανεστάλη στα μέσα Ιουνίου. Το μεγαλύτερο από αυτά είναι το Kostyantyn Olshanskyy, Πρότζεκτ 775 (κλάση Ropucha), ένα μεγάλο αποβατικό. Slavutych, πλοίο διοίκησης. Δύο κορβέτες ανθυποβρυχιακού πολέμου Πρότζεκτ 1124M (κλάση Grisha V),Ternopil και Lutsk, και δύο ρυμουλκά ανπιχτής θαλάσσης Πρότζεκτ 266Μ (κλάση Natya), Cherkasy και Chernihiv. Αυτά τα πλοία φέρουν τώρα τη ρωσική ναυτική σημαία. Το Υπουργείο Άμυνας στη Μόσχα έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για τη διατήρηση αυτών των πλοίων. Το ερώτημα είναι αν πράγματι θα επιστρέψουν στην Ουκρανία ενόψει του συνεχιζόμενου εμφυλίου πολέμου στη χώρα αυτή. Εκτός αυτού, οι ουκρανικές αρχές φαίνεται να έχουν σε μεγάλο βαθμό απωλέσει το ενδιαφέρον τους επειδή η Ουκρανία δεν διαθέτει επαρκείς οικονομικούς πόρους, προσωπικό, ή βάσεις για τη λειτουργία τους. Σαφώς, το Ρωσικό Ναυτικό θα μπορούσε να κάνει χρήση μερικών από αυτά τα πλοία. Το πιο πιθανό σενάριο, ωστόσο, είναι ότι δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν από το στόλο της Μαύρης Θάλασσας για πολιτικούς λόγους, και θα διαλυθούν μετά από πολλά χρόνια.
Δυνάμεις Αεροδιαστημικής Άμυνας
Δύο εξαιρετικά σημαντικές εγκαταστάσεις της ουρκανικής υπηρεσίας διαστήματος (δύο εκ των οποίων κατασκευάστηκαν κατά τη σοβιετική εποχή) έχουν ενσωματωθεί στις ρωσικές Δυνάμεις Αεροδιαστημικής Άμυνας. Η μία εγκατάσταση είναι το κέντρο κοντά στην Ευπατόρια. Έχει επτά μεγάλες κεραίες και δύο τηλεσκόπια, συμπεριλαμβανομένου του συγκροτήματος Pluton και το τηλεσκόπιο ραδιοαστρονομίας RT-70. Η εγκατάσταση χρησιμοποιείται ως κέντρο ελέγχου διαστημικών σκαφών και ασχολείται με την έρευνα στο διάστημα. Θα ανακαινιστεί και αναβαθμιστεί πλήρως για κοινή χρήση από τις Δυνάμεις Αεροδιαστημικής Άμυνας και την Roskosmos, η ρωσική εθνική υπηρεσία διαστήματος.
Η άλλη βασική μονάδα είναι το ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης πυραυλικής επίθεσης Dnepr-M κοντά στην Σεβαστούπολη. Προηγουμένως το ραντάρ λειτουργούσε η Ουκρανία, αλλά παρείχε στοιχεία για τη Ρωσία. Το 2009, ωστόσο, η Ρωσία λαμβάνει τα δεδομένα που παρέχονται από το νέο ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης Voronezh-DM κοντά στην Αρμαβίρ. Παρ 'όλα αυτά, τα ρωσικά διαστημικά στρατεύματα έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για τη συνέχιση της λειτουργίας της εγκατάστασης Dnepr-M, που οφείλεται στη βολική γεωγραφική θέση της ανάμεσα στο ραντάρ στην Αρμαβίρ και αυτό στην πόλη Μπαρανοβίτσι της Λευκορωσίας. Συνεπώς, το ραντάρ Dnepr-M στην Κριμαία θα αναβαθμιστεί ή θα αντικατασταθεί με ένα νέο ραντάρ της σειράς Voronezh.
Άλλες σημαντικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις
Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, το Πολεμικό Ναυτικό λειτουργούσε δύο ενυδρεία για ερευνητικούς σκοπούς, όπως για την εκπαίδευση θαλάσσιων θηλαστικών για για την χρήση τους σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Το ένα ήταν στη Σεβαστούπολη, το άλλο στο Βλαδιβοστόκ. Το κέντρο στην Σεβαστούπολη είχε επιτύχει αξιοσημείωτη επιτυχία. Για παράδειγμα, στα τέλη της δεκαετίας του 1980 χρησιμοποιήθηκαν «βιοτεχνολογικά συστήματα» για να προστατεύσουν το λιμάνι στην Σεβαστούπολη από σαμποτέρ του εχθρού. Το 1992 το κέντρο εξαγοράστηκε από την Ουκρανία. Η εγκατάσταση στο Βλαδιβοστόκ είχε κλείσει το 1998. Παρ 'όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στη δεκαετία του 1990 και του 2000, οι επιστήμονες στη Σεβαστούπολη συνέχισαν την έρευνά τους. Σήμερα το κέτρο υπάγεται στο Υπουργείο Άμυνας της Μόσχας.
Ένα άλλο σημαντικό γεγονός ήταν η επιστροφή στο Ρωσικό Ναυτικό της Ανώτατης Ναυτικής Σχολής. Το 1992 η εγκατάσταση έγινε η ουκρανική Ναυτική Ακαδημία. Στη σοβιετική εποχή ήταν ένα από τα κύρια ναυτικά σχολεία της χώρας.
Στρατεύματα Ξηράς
Λόγω του συνεχιζόμενου εμφυλίου πολέμου στην περιοχή Ντόνμπας της Ουκρανίας και των εδαφικών απαιτήσεων του Κιέβου στην Κριμαία, η Ρωσία αναγκάστηκε να διατηρήσει ένα μεγάλο αριθμό επίγειων στρατευμάτων και αερομεταφερόμενων δυνάμεων στη βόρεια Κριμαία. Υπάρχουν αρκετά διακλαδικά τάγματα κοντάς στις περιοχές Αρμιάνσκ, Κραζνοπερεκόπσκ, Τζανκόι, και σε άλλους τομείς. Υπάρχουν καλοί λόγοι για να πιστεύουμε ότι κάποια στιγμή στο μέλλον η Ρωσία θα αναδιατάξει πολλούς σχηματισμούς στη βόρεια Κριμαία ή θα δημιουργήσει νέες μονάδες για το σκοπό αυτό.
Υπάρχουν δύο ρωσικές επαρχίες, ο θύλακας του Καλίνινγκραντ και της Καμτσάτκα, όπου το Υπουργείο Άμυνας στη Μόσχα έχει δημιουργήσει μια ολοκληρωμένη δύναμη υπό την ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού (στόλος της Βαλτικής και στόλος του Ειρηνικού, αντίστοιχα). Αυτές οι περιοχές στο παρελθόν φιλοξένησαν μεγάλες δυνάμεις του Στρατού, της Πολεμικής Αεροπορίας, και της Αεράμυνας. Επίσης, πίσω σε εκείνη την εποχή η Ρωσία δεν είχε εδαφικά προβλήματα με τις γειτονικές χώρες. Τώρα η Ρωσία έχει ένα σοβαρό εδαφικό πρόβλημα με την Ουκρανία, η οποία αρνείται να αναγνωρίσει το νέο καθεστώς της Κριμαίας ως μια ρωσική επαρχία. Αυτός είναι ο λόγος που η ρωσική στρατιωτική ηγεσία αποφάσισε να δημιουργήσει μια αυτάρκης δύναμη στη χερσόνησο της Κριμαίας.
Δεν μπορεί να αποκλειστεί, ωστόσο, ότι αν η κατάσταση στην Ουκρανία γίνει περισσότερο σταθερή, η δύναμη θα γίνει μέρος του στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Ο ίδιος στόλος θα γίνει πολύ πιο ικανός κατά τα επόμενα έτη. Θα είναι σε θέση να χειριστεί με επιτυχία τα περισσότερα από τα καθήκοντά του στον Ινδικό Ωκεανό και τη Μεσόγειο. Τώρα που Κριμαία είναι μέρος της Ρωσίας, ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας θα παίζει μεγαλύτερο ρόλο στο ρωσικό σύστημα άμυνας. Ένα έμμεσο αποδεικτικό στοιχείο είναι η ιεραρχική δομή του στόλου. Στις 5 Μαΐου 2014 ο αντιναύαρχος Αλεξάντρ Βίτκο προήχθη σε ναύαρχο
Υπό τις τρέχουσες συνθήκες της εξωτερικής πολιτικής, η ρωσική κυβέρνηση έχει ανάγει ως θέμα προτεραιότητας την στρατιωτική ενίσχυση της Κριμαίας. Μιλώντας σε μια συνάντηση στο Υπουργείο στις 16 Σεπτεμβρίου 2014 ο Υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σογκού είπε ότι η κρίση στην Ουκρανία και η αυξημένη ξένη στρατιωτική παρουσία κοντά στα σύνορα της Ρωσίας έχουν αναγκάσει την διοίκηση της Νότιας Στρατιωτικής Περιφέρειας να προβεί σε σημαντικές αλλαγές. «Η στρατιωτικο-πολιτική κατάσταση στη νοτιοδυτική στρατηγική κατεύθυνση έχει αλλάξει σημαντικά από την αρχή του τρέχοντος έτους», δήλωσε ο Υπουργός. «Αυτό μεγάλο βαθμό έχει να κάνει με τη διεύρυνση της επικράτειας της Νότιας Στρατιωτικής Περιφέρειας μετά την ενοποίηση της Κριμαίας με τη Ρωσία. Εκτός αυτού, υπάρχουν μεγάλες εντάσεις στην Ουκρανία, και μια αύξηση της ξένης στρατιωτικής παρουσίας στην άμεση γειτνίαση των συνόρων μας. Αυτό μας έχει αναγκάσει σε ορισμένες προσαρμογές στην περιοχή. Μία από τις νέες προτεραιότητές είναι η ανάπτυξης μιας πλήρους και αυτάρκης ομάδας των δυνάμεων στην Κριμαία».
 fox2magazine
Διαβάστε Περισσότερα »

Η εκπαίδευση των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους


Δεν θα πρέπει πλέον να μιλάμε για αντάρτες, αλλά για ένα οργανωμένο και καλά εξοπλισμένο στρατό, που αριθμεί γύρω στις 30.000 χιλιάδες μαχητές μέχρι στιγμής! Αυτό αποδεικνύεται από τα γεγονότα και τις μάχες που εξελίσσονται μέχρι αυτή τη στιγμή.
Το Ισλαμικό Κράτος, στρατολογεί και εκπαιδεύει νέους στρατιώτες, με μεθόδους που δεν διαφέρουν και πολύ από τους άλλους στρατούς. Λιποτάκτες σουνίτες στρατιώτες του Ιράκ, της Συρίας, ακόμη και του Λιβάνου, κατατάσσονται συνεχώς στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ). Οι σουνίτες, αρχίζουν μάλλον να σκέφτονται θετικά τη δημιουργία του Χαλιφάτου. Δεν ξέρω τι σκέφτονται και οι Ουζμπέκοι μαχητές που βρίσκονται στη Συρία
Σε μια επίδειξη ισχύος, το ΙΚ εμφανίζει διαφημιστικά ντοκιμαντέρ, που δείχνουν την εκπαίδευση των νεοσυλλέκτων του. Αμερικανικός και ανατολικός οπλισμός χρησιμοποιείται προς τούτο. Οι εκπαιδευτές, μάλλον επαγγελματίες στρατιωτικοί, που ανήκαν στον ιρακινό ή συριακό στρατό, είτε ακόμη και και σε κάποιο δυτικό στρατό, είτε τσετσενικής προέλευσης, καταβάλλουν κάθε προσπάθεια να φτιάξουν μαχητές. Η εκπαίδευση περιλαμβάνει βολές, οπλομηχανήματα, μάχη σώμα με σώμα, μεταφορά τραυματία και βέβαια θρησκευτική διαπαιδαγώγηση.
 Ως τώρα έχουν εντοπιστεί αρκετά κέντρα εκπαίδευσης: Δύο στη Νινευί, ένα στα περίχωρα της Δαμασκού, στην Ράκα, στο Αλ Μπουκαμάλ,  στο Ντίερ αλ Ζουρ, στη Χασάκα και στα περίχωρα του Χαλεπίου. Όλα έχουν δεχτεί αεροπορικές προσβολές από την αμερικανική πολεμική αεροπορία.
Παρ' όλα αυτά, το ΙΚ έβγαλε προπαγανδιστικό ντοκιμαντέρ, αυτό που μπορείτε να δείτε στον σύνδεσμο, "Islamic State training camp", που δείχνει κέντρο εκπαίδευσης στη Νινευί. Προφανώς αποτελεί απάντηση στα αεροπορικά πλήγματα, υπονοώντας ότι δεν επηρεάζουν το στρατό του.
Και αυτό έχει βέβαια, κάποια δόση αλήθειας. Το ΙΚ έχει απλωθεί αρκετά! Μόνα τους τα αεροπορικά πλήγματα δεν έχουν αποτελεσματικότητα πλέον. Ο ιρακινός στρατός φάνηκε "πολύ λίγος" και ανεκπαίδευτος για να αντιμετωπίσει την απειλή του ΙΚ. Ο κυβερνητικός στρατός του Άσαντ, δεν έχει τη δυνατότητα, αφού έχει αποδυναμωθεί από τον εμφύλιο. Μια γενική εικόνα της χαώδους κατάστασης που επικρατεί,  μπορείτε να δείτε στον χάρτη, ΕΔΩ αλλά και ΕΔΩ.
Η διεξαγωγή μόνο αεροπορικών ή/και ειδικών επιχειρήσεων δεν επαρκεί! Απαιτείται και εκτέλεση χερσαίων επιχειρήσεων! Ποιός όμως θα αναλάβει το βάρος; Που βρίσκεται ο ΟΗΕ να πάρει αποφάσεις; Ποια συμμαχία θα αναλάβει την αντιμετώπιση της απειλής; Ερωτήματα που χρειάζονται γρήγορες απαντήσεις.
tolmwnnika
Διαβάστε Περισσότερα »

ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΕΙ ΑΛΗΘΙΝΑ Η ΤΟΥΡΚΙΑ;


του Αθανασίου Παπανδρόπουλου*
Η ανησυχία είναι έκδηλη και πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δεν κρύβουν τον προβληματισμό τους. Αντικείμενο του τελευταίου είναι η Τουρκία και η στάση της στα όσα συμβαίνουν στα σύνορά της με τους τζιχαντιστές. Στις Βρυξέλλες, το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Εξωτερικών Υποθέσεων (EIFA), δια του συνεργάτου του Άντριου Χάμμοντ, προβάλλει ανοικτά τον προβληματισμό του τονίζοντας ότι «η απάντηση της Τουρκίας στο Ισλαμικό Κράτος έχει δημιουργήσει αμηχανία στους παρατηρητές και δεν είναι λίγοι πλέον αυτοί που αναρωτιούνται τί αντιπροσωπεύει η χώρα αυτή στους κόλπους της Ατλαντικής Συμμαχίας». Στο ίδιο κείμενο, ο συνεργάτης του EIFA αναρωτιέται για τις σχέσεις του κόμματος του κ. Ερντογάν με τους σαλαφιστές ακτιβιστές, όπως και με κάποια παρακλάδια της Αλ Κάϊντα. 
Από την πλευρά του, ο Βρεταννός αρθρογράφος των Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς Νταίηβιντ Γκάρντνερ, σε καυστικό άρθρο του υπογραμμίζει ότι η γειτονική μας χώρα όχι μόνον κάθεται και παρακολουθεί την σφαγή των υπερασπιστών του Κομπανί από το ISIS, αλλά εμποδίζει και αυτούς που μπορούν να προσφέρουν βοήθεια στους αντιτζιχαντιστές μαχητές.
«Παρά την εθνικιστική αλαζονεία του προέδρου Ερντογάν και την θέση της Τουρκίας ως δεύτερης μεγαλύτερης στρατιωτικής δυνάμεως στο ΝΑΤΟ, η νεο-ισλαμική ηγεσία της χώρας εμφανίζεται απρόθυμη ή ανίκανη να αποτρέψει το αιματοκύλισμα στο Κομπανί –κάτι που συμβαίνει ενώ τα τεθωρακισμένα βρίσκονται σε απόσταση βολής», γράφει ο Βρεταννός αρθρογράφος. Για να προσθέσει τα εξής εξόχως ενδιαφέροντα: «Αυτή η άρνηση δράσεως θα έχει ως αποτέλεσμα να σαμποταριστεί το έργο ζωής του Ερντογάν για ειρήνευση με την μεγάλη κουρδική μειονότητα της Τουρκίας. Σε αυτό θα οδηγήσει πιθανή απώλεια του Κομπανί, καθώς οι Κούρδοι εξεγείρονται σε όλη την περιοχή με την στάση της Άγκυρας. Παραμερίζοντας τις διαφορές στις κλίμακες, η πολιτική του Ερντογάν μοιάζει τόσο κυνική όσο με του Στάλιν όταν σταμάτησε τον Κόκκινο Στρατό του στις ανατολικές όχθες του Βιστούλα το 1944 ενώ οι Ναζί έσφαζαν όσους είχαν επιζήσει από την εξέγερση στην Βαρσοβία», έγραψε ο Ντ. Γκάρντνερ.
«Ένας σύμμαχος του ΝΑΤΟ δεν συμπεριφέρεται έτσι όταν γίνεται κόλαση λίγα μέτρα από τα σύνορά του», φέρεται να σχολίασε κορυφαίος Αμερικανός αξιωματούχος στους Νιου Γιορκ Τάϊμς –και, για όσους θέλουν να καταλάβουν, το σχόλιό του είναι ξεκάθαρο. Υποδηλώνει ότι ο ρόλος και η σημασία της Τουρκίας ως μέλους του ΝΑΤΟ είναι πλέον υπό αίρεση, γεγονός που ενέχει μεγίστη στρατηγική σημασία. Διότι, αργά ή γρήγορα, οι κ.κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Αχμέτ Νταβούτογλου θα κληθούν να κάνουν επιλογές και να απαντήσουν στο θεμελιώδες ερώτημα αν θεωρούν το ISIS πιο επικίνδυνο ή όχι από το κουρδικό ΡΚΚ ή το καθεστώς Άσαντ στην Συρία.
Ως γνωστόν, από τότε που το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου στράφηκε αποφασιστικά κατά του Μπασάρ-αλ-Άσαντ στα μέσα του 2011, η εμφύλια σύρραξη στην Συρία πήρε άλλη τροπή. Υπάρχουν σήμερα μύριες όσες αποδείξεις ότι η τουρκική κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να ανατρέψει για θρησκευτικούς λόγους το καθεστώς Άσαντ, παρείχε πλείστες όσες διευκολύνσεις στους τζιχαντιστές, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της και τις σχέσεις της με την Ευρώπη. Κύριο μέλημα της Τουρκίας ήταν και είναι η αποφυγή δημιουργίας κουρδικού κράτους από τα 3- με 40 εκατομμύρια Κούρδους που βρίσκονται κατανεμημένοι μεταξύ Τουρκίας, Ιράκ, Συρίας και Ιράν. Έτσι, το πληθυσμιακό έμβρυο για την δημιουργία ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν υπάρχει και προς την κατεύθυνση αυτή κινούνται, αφ’ ενός, το μαρξιστικής λενινιστικής εμπνεύσεως Κόμμα των Εργατών του Κουρδιστάν (ΡΚΚ) και, αφ’ ετέρου, η συριακή πολιτική έκφρασή του, που είναι το Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης (PVD) στην Συρία. Το οπλισμένο σκέλος αυτού του τελευταίου, που είναι οι Μονάδες Προστασίας του Κουρδικού Λαού, δίνει την μάχη επιβιώσεως κατά των τζιχαντιστών στο Κομπανί.
Από τον Ιούλιο 2012, το υπό το ΡΚΚ και το PVD κουρδικό κίνημα στην Συρία προσπαθεί να εδραιωθεί πολιτικά στην χώρα, με την δημιουργία δικών του θεσμών και αποδεχόμενο να συνομιλήσει με το καθεστώς Άσαντ. Σαφώς δε, πρόθεση των Κούρδων είναι η δημιουργία συμμαχιών ικανών να οδηγήσουν στην εκκόλαψη μιας ξεχωριστής κρατικής οντότητας. Κάτι τέτοιο, βέβαια, απέχει πολύ από τα νεο-οθωμανικά οράματα του σημερινού Τούρκου πρωθυπουργού κ.Αχμέτ Νταβούτογλου –ο οποίος, ωστόσο, καλείται σήμερα να διαχειριστεί μία εκρηκτική κατάσταση.
Ο νέος Τούρκος πρόεδρος και τ. πρωθυπουργός κ. Ερντογάν, παρά τις συμφωνίες του με τον ηγέτη του ΡΚΚ και καταδικασμένο σε ισόβια Αμπντουλάχ Οτσαλάν, προσφάτως εξομοίωσε το ΡΚΚ με το ISIS, δικαιολογώντας την σκέψη ότι ο πραγματικός λόγος που στέκεται πίσω στο Κομπανί είναι ότι οι υπερασπιστές του ανήκουν στο PVD, ουσιαστικά τον συριακό κουρδικό βραχίονα του ΡΚΚ, με το οποίο η Τουρκία βρίσκεται σε πόλεμο επί τριάντα χρόνια. Ωστόσο, ο κ. Ερντογάν ήταν εκείνος που έχει κάνει περισσότερα από όλους τους Τούρκους ηγέτες για να σταματήσει αυτή η εχθρότητα με τους Κούρδους της Τουρκίας, αψηφώντας του ριζοσπαστικούς εθνικιστές και ανοίγοντας διάλογο με τον Α. Οτσαλάν.
Η σκέψη ήταν να δοθεί στους Κούρδους στην νοτιοανατολική Τουρκία κάποια αυτονομία κυβέρνησης και πολιτισμική ελευθερία, συγκεντρώνοντας παράλληλα το Κουρδιστάν του Ιράκ και τα απελευθερωμένα κουρδικά καντόνια της βορείου Συρίας σε μια σουνιτο-τουρκική σφαίρα, η οποία θα λειτουργούσε ως άμυνα έναντι του τόξου του σιϊτικού Ιράν προς τον Νότο, με πλοκάμια στο Ιράκ, την Συρία και τον Λίβανο. Τώρα ο πρόεδρος Ερντογάν τα θέτει όλα σε κίνδυνο και έχει κατεβάσει στρατό στους δρόμους κουρδικών πόλεων της Τουρκίας, ενώ τα τουρκικά τανκς στέκονται αμέτοχα έξω από το Κομπανί –το οποίο, εάν και όταν πέσει, θα γίνει ισχυρό προπύργιο του ISIS στα 500 μίλια συνόρων της Τουρκίας με την Συρία.
Είναι ηλίου φαεινότερον ότι σήμερα η Άγκυρα βρίσκεται μπροστά σε ένα τεράστιο δίλημμα επιλογής, ικανό να έχει σοβαρές επιπτώσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας. Είναι σαφές ότι το ISIS δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνον με βομβαρδισμούς από τον αέρα. Θα χρειαστούν και χερσαίες δυνάμεις –και αυτές θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να τις διαθέσει η Τουρκία, ακόμη και αν η ηγεσία της δεν το επιθυμεί πραγματικά. Η δημιουργία και ισχυροποίηση του ISIS αποτελεί και επίτευγμα της Άγκυρας, η οποία έπαιζε πολύ σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση των ανταρτικών δυνάμεων στον εμφύλιο της Συρίας, προκειμένου να ανατραπεί το καθεστώς Άσαντ. Είναι όμως γνωστό ότι τα όπλα αυτά, μαζί με πολλά άλλα, κατέληγαν στους ακραίους τζιχαντιστές που σήμερα παρουσιάζονται πάνοπλοι.
Τί θα συμβεί, λοιπόν; Η Άγκυρα θα πολεμήσει στο πλευρό των Κούρδων του Ιράκ και της Συρίας, ή θα προκαλεί αγανάκτηση στους Κούρδους της Τουρκίας, με αναταραχές στο εσωτερικό της; Και αν ακόμα επιμείνει να συνδυάσει την επέμβασή της στο πλευρό της Δύσεως με ανατροπή του Άσαντ, ποιες θα είναι οι σχέσεις της με το Ιράν, το οποίο υποστηρίζει τον Σύρο πρόεδρο; Τελικά δε, οι άθλιες σχέσεις που διατηρεί η Τουρκία με την Αίγυπτο και το Ισραήλ, ποιο βάρος δίνουν στη Άγκυρα;

* ΠΗΓΗ: europeanbusiness.gr
Διαβάστε Περισσότερα »

Τουρκία: Οσμή ισλαμιστικού εμφυλίου, Ερντογάν κατά Νταβούτογλου



Η καθυστέρηση στον διορισμό υψηλόβαθμων στελεχών στον τουρκικό κρατικό μηχανισμό, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες οφείλεται στις αντιρρήσεις του προέδρου της χώρας Ερντογάν, αποτελεί ίσως το πρώτο σημάδι της υποβόσκουσας διαμάχης του με τον πρωθυπουργό Νταβούτογλου, η οποία ενδέχεται να φουντώσει στο άμεσο μέλλον.
Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα «Ζαμάν», εδώ και ένα μήνα η θέση του γραμματέα του πρωθυπουργικού γραφείου παραμένει κενή, όπως και η θέση του γραμματέα οικονομικών του πρωθυπουργικού γραφείου. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Νταβούτογλου δεν μπορεί να τοποθετήσει στις θέσεις αυτές άτομα της επιλογής του.
Ο Ερντογάν, αν και πρόεδρος χωρίς πραγματικές, βάσει του υπάρχοντος συντάγματος αρμοδιότητες, δεν εννοεί να αφήσει τον πραγματικό έλεγχο της εξουσίας, προκαλώντας προβλήματα στις σχέσεις του με τον διορισμένο από τον ίδιο πρωθυπουργό του.
Σύμφωνα πάντως με πολιτικούς κύκλους στην Τουρκία, η διαφωνία των δύο ανδρών σχετικά με τον διορισμό των γραμματέων δεν είναι παρά μόνο η αρχή της επερχόμενης σύγκρουσης, καθώς ο Νταβούτογλου ζητά τον καθορισμό των ορίων της αρμοδιότητάς του.

Φυσικά οι αρμοδιότητες του πρωθυπουργού καθορίζονται από το σύνταγμα. Ο Ερντογάν όμως δεν δείχνει αποφασισμένος να αφήσει την εξουσία από τα χέρια του, όπως φάνηκε από τις κινήσεις του ακόμα και μέσα στο ίδιο του το κόμμα, πριν την εκλογή του στην προεδρία. Για αυτό άλλωστε διόρισε πρωθυπουργό τον Νταβούτογλου, θεωρώντας ότι θα μπορεί να τον ελέγχει.
Ο Ερντογάν αν και έπαψε να είναι, θεωρητικά, αρχηγός του κόμματος ΑΚΡ, στην πραγματικότητα συνεχίζει να δρα ως κομματάρχης. Ακόμα κι αν ο Ερντογάν συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως κομματάρχης και ο Νταβούτογλου αποδεχτεί τον ρόλο του σκιώδους πρωθυπουργού, υπάρχουν κάποια σημεία που δεν επιδέχονται της κηδεμονίας του.
Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Ανγκίν Αλτάι, ο Νταβούτογλου αποδέχτηκε, αρχικά, τον ρόλο της μαριονέτας, σταδιακά όμως θα προχωρήσει προς την κατεύθυνση της ανάκτησης των πραγματικών του εξουσιών.
«Ο Ερντογάν χτυπά το τύμπανο και ο Νταβούτογλου χορεύει. Ο Νταβούτογλου επιθυμεί να αλλάξει αυτό, αλλά ο Ερντογάν δεν το επιτρέπει. Αν ο Νταβούτογλου συνεχίσει να επιθυμεί την αλλαγή, δεν θα παραμείνει για πολύ πρωθυπουργός», είπε ο Αλτάι.
Ωστόσο, τελευταία υπάρχει διάχυτη η φήμη ότι αν ο Νταβούτογλου δεν ενεργήσει σε κοινή γραμμή με τον Ερντογάν, ο τελευταίος θα τον απομακρύνει. Η διαμάχη των δύο ανδρών όμως μπορεί να εξελιχθεί σε ανοικτή σύγκρουση. Ο Νταβούτογλου επιθυμεί να διορίσει προσωπικό του γραμματέα τον Κεμάλ Μαγκντένογκλου, νυν γραμματέα του υπουργείου Ανάπτυξης. Ο Ερντογάν όμως δεν εγκρίνει τον διορισμό του, προτείνοντας, αντίθετα, άλλα ονόματα.
Ωστόσο, η καθυστέρηση στους διορισμούς προκαλεί ανησυχία στην Άγκυρα, καθώς δεν μπορούν να προχωρήσουν οι σχεδιαζόμενες από τον Νταβούτογλου και τον αναπληρωτή πρόεδρο της κυβέρνησης Αλί Μπαμπατζάν αλλαγές.
 defence-point
Διαβάστε Περισσότερα »

Τι διαφορά έχουν οι Αρβανίτες της Ελλάδας από τους Αλβανούς;

 
 Πότε κατέβηκαν στην ελλαδικό χώρο και γιατί ο Μπερίσα τους αποκάλεσε λανθασμένα μειονότητα. Η Ιστορία από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα
 O μεγαλοϊδεατισμός στα Βαλκάνια είναι μια παλιά και μάλλον βαριά ασθένεια που υποτροπίασε στο ποδοσφαιρικό παιχνίδι
ανάμεσα στη Σερβία και την Αλβανία, όπου εμφανίσθηκε η «σημαία» της λεγόμενης Μεγάλης Αλβανίας. Σε αυτή την υποτιθέμενη σημαία η γειτονική μας χώρα φθάνει μέχρι τη Θεσπρωτία. 
Όσον αφορά στις διεκδικήσεις σε βάρος της χώρας μας αυτές δεν προκύπτουν μόνο από το «θέμα των Τσάμηδων», αλλά και από την προσπάθεια να παρουσιάσουν τους Αρβανίτες της Ελλάδας ως μειονότητα με αλβανική εθνική συνείδηση. Ποιοι είναι όμως οι Αρβανίτες; Για να απαντήσουμε στο θέμα αυτό πρέπει να επιστρέψουμε στον 11ο αιώνα. Τότε οι Αρβανίτες πρωτοεμφανίζονται στις βυζαντινές πηγές από τον Μιχαήλ Ατταλειάτη και αργότερα ως Αρβανίτες από το Άρβανον (περιοχή της Βορείου Ηπείρου) στο βιβλίο της Άννας Κομνηνής «Αλεξιάδα». 
Τον 13ο αιώνα ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων της Αλβανίας ζει στις πεδιάδες και στις ακτές, μαζί με Έλληνες και Λατίνους. Όταν οι Φράγκοι κατέλαβαν τις ακτές, αρκετοί απ’ αυτούς τους χωρικούς απωθήθηκαν στις ορεινές περιοχές της χώρας όπου διατηρούνταν ισχυρές παραδοσιακές κοινότητες. Η δημιουργία του Δεσποτάτου της Ηπείρου και η συμπαράταξη των ορεσίβιων Αλβανών στις συγκρούσεις εναντίον Σλάβων και Βενετών επιβεβαιώνει τις στενές σχέσεις των πρώτων με το ελληνικό στοιχείο.

Οι Αλβανοί φύλαρχοι ανταμείφθηκαν για τις πολεμικές τους υπηρεσίες στον βυζαντινό αυτοκράτορα με απονομή τίτλων και απόδοση εκτεταμένων περιοχών. Με αυτό τον τρόπο όμως, από παραδοσιακοί αρχηγοί φατριών μεταλλάχθηκαν σε άρχοντες οι οποίοι στις σχέσεις με τους «ανθρώπους» τους, αψηφούσαν το πατροπαράδοτο εθιμικό δίκαιο και την αρχή της ισονομίας.
Προσπαθώντας να ξεφύγουν από το νέο αυτό γαιοκτητικό καθεστώς των αρχόντων και αποκτώντας σιγά-σιγά νομαδικές συνήθειες (αφού οι άρχοντες άρπαζαν τη γη τους), πολλοί Ηπειρώτες και Αλβανοί άρχισαν να μετακινούνται προς τον ελλαδικό χώρο, συντασσόμενοι γύρω από τους αρχηγούς των φατριών τους, οι οποίοι για τον έναν ή τον άλλο λόγο δεν είχαν κατορθώσει να αποκτήσουν τον τίτλο του άρχοντα-γαιοκτήμονα.
Οι φατρίες αυτές ήταν πιστές στην Ορθοδοξία χαράσσοντας ακόμη μια διαχωριστική γραμμή με τους άρχοντες, κυρίως των παράκτιων περιοχών, οι οποίοι πρόθυμα ασπάστηκαν το καθολικό δόγμα. Αρχικός τόπος εγκατάστασής τους ήταν η Θεσσαλία. Αργότερα, η οθωμανική εισβολή στην Αλβανία και στη βόρεια και κεντρική Ελλάδα προκάλεσε νέα κύματα καθόδου προς τον νότο. Σχεδόν όλες αυτές οι φατρίες τάχθηκαν κατά καιρούς στη στρατιωτική υπηρεσία των Καταλανών, των Βενετών και των Παλαιολόγων. Στις πηγές ωστόσο, η επωνυμία Αρβανίτης (Αρναβούτ) κατέληξε να σημαίνει τον μισθοφόρο πολεμιστή από τα Βαλκάνια ανεξάρτητα από την εθνική του καταγωγή.

Η ανάμειξη των Αρβανιτών με τους πολυπληθέστερους ελληνικούς πληθυσμούς είχε ως αποτέλεσμα με το πέρασμα των αιώνων, το μεγαλύτερο μέρος τους να αφομοιωθεί πλήρως γενετικά και πολιτισμικά. Κάποιοι ελάχιστοι πληθυσμοί διατηρήθηκαν με ενδογαμίες κυρίως σε απομονωμένα χωριά. Αυτοί διατήρησαν τα έθιμα και το γλωσσικό ιδίωμα που προέρχεται από την αλβανική γλώσσα με μεγάλες επιρροές από τρεις γλώσσες. Την ελληνική, τα σλάβικα και τα λατινικά. Πάντως, έχει παρατηρηθεί πως σε πολλά μέρη εγκατάστασής τους, οι Αρβανίτες μετέδωσαν τη γλώσσα τους και στους ελληνόφωνους κατοίκους της περιοχής για τις καθημερινές συνδιαλλαγές τους. Το κοινό θρησκευτικό δόγμα, η κοινή καταγωγή (όσον αφορά στους Ηπειρώτες) και η όσμωση τόσων αιώνων με το ελληνικό στοιχείο κατέστησε τους Αρβανίτες «πιο Έλληνες από τους Έλληνες». Φυσικό επακόλουθο λοιπόν ήταν η ταύτιση με τους αγώνες του ελληνικού έθνους (Ελληνική Επανάσταση, Μακεδονικός Αγώνας, Βαλκανικοί πόλεμοι). Η ελληνικότητα τους δεν αμφισβητήθηκε ποτέ.
Κατά τη διάρκεια αυτών των αγώνων μάλιστα, ήρθαν αντιμέτωποι με μουσουλμάνους Αλβανούς, τους λεγόμενους «Τουρκαλβανούς». Αμέσως μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία ωστόσο, οι κυβερνήσεις της γείτονος έθεσαν «αρβανίτικο» θέμα. Τη δεκαετία του ΄90 ο Σαλί Μπερίσα δήλωσε ότι οι Αρβανίτες είναι αλβανική μειονότητα στην Ελλάδα. Οι οργισμένες αντιδράσεις των τελευταίων ήταν μια ηχηρή απάντηση στον νεόκοπο αυτό μεγαλοϊδεατισμό.

news247.gr
Διαβάστε Περισσότερα »

11/10/14

Κομπάνι: Ο χάρτης που δείχνει τον βρώμικο ρόλο της Τουρκίας

Κομπάνι: Ο χάρτης που δείχνει τον βρώμικο ρόλο της ΤουρκίαςΑυτό που συνειδητοποιεί κανείς κοιτάζοντας τον χάρτη είναι ότι η Τουρκία παίζει πάρα πολύ βρώμικο ρόλο και όπως αποδεικνύεται, στην πραγματικότητα οι Κούρδοι μαχητές πολιορκούνται αυτή την στιγμή τόσο από το Ισλαμικό κράτος όσο και από την Τουρκία.
Στην μέση είναι η πόλη που βρίσκεται ακριβώς πάνω στην συνοριακή γραμμή.
Από τον νότο, την δύση και την ανατολή τους έχουν περικυκλώνει οι δολοφόνοι – τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους που είναι εκπαιδευμένοι και οπλισμένοι από τους Τούρκους.
Η μόνη τους βοήθεια είναι οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί των δυτικών χωρών.
Όπως βλέπεις τον χάρτη το απλό ερώτημα είναι αφού υπάρχει όλη η πλευρά από τον βορά που είναι η Τουρκία, γιατί δεν περνάνε οι χώρες του ΝΑΤΟ από μια ΝΑΤΟική χώρα οπλισμό για να τους βοηθήσουν.
Γιατί δεν φεύγουν από εκεί ώστε να μην πραγματοποιηθεί άλλη μία γενοκτονία.
Γιατί απλά η Τουρκία τους «πολιορκεί» από τον βορά.
Δεν αφήνει να περάσει οπλισμός.
Δεν αφήνει να περάσουν οι Κούρδοι πρόσφυγες,που είναι τώρα στην Τουρκία, να πάνε να πολεμήσουν στην Κομπάνι.
Γιατί η Τουρκία θέλει η Κομπάνι να πέσει στα χέρια του Ισλαμικού Κράτους.
Του μοναδικού συμμάχου που έχει μείνει στον Ερντογάν.
 www.tribune.gr



kobane 20
Διαβάστε Περισσότερα »

Η Ρωσία του Πούτιν και το ριζοσπαστικό Ισλάμ («Le Monde», Γαλλία)


putin (1)
Η Ρωσία του Πούτιν και το ριζοσπαστικό Ισλάμ είναι οι καλύτεροι εχθροί  μας, αναφέρει σε άρθρο της η γαλλική εφημερίδα «Le Monde».
Μπορεί  η Δύση βγει από το λήθαργο της και να συνδεθεί ξανά  με την ιστορία;
Το 1989, με φόντο την κατάρρευση της σοβιετικής αυτοκρατορίας,  ο διπλωματικός σύμβουλος του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ , Alxander Arbatov δήλωσε την ακόλουθη λαμπρή φράση σε μια συνάντηση με τους εκπροσώπους της Δύσης: «Εμείς θα σας αφαιρέσουμε ένα πλεονέκτημα  , με το να στερήσουμε από την παρουσία μας ως μεγάλου  και επικίνδυνου εχθρού».
Η εξαφάνιση λοιπόν του κομμουνισμού, οδήγησε πραγματικά την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μία άνευ προηγούμενου γεωπολιτική «σύγχυση». Ωστόσο, από τότε, χρειάστηκαν περισσότερα από 25 χρόνια για να  καλυφθεί ο σκεπτικισμός του Παλαιού Κόσμου. Τώρα όμως  έκαναν την εμφάνιση τους δύο πολύ διαφορετικοί και μεγάλοι εχθροί, το ριζοσπαστικό Ισλάμ, και η Ρωσία, του Βλαντιμίρ Πούτιν.
Και οι δύο μοιράζονται μια κοινή εχθρότητα προς τη Δύση, με την πρώτη να θεωρείται  ένας εχθρός της θρησκείας του Προφήτη Μωάμεθ , και την δεύτερη  να αποτελεί το αντίπαλο δέος της πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ.
Αλλά εκεί τελειώνουν οι ομοιότητες, και αν οι φανατικοί ισλαμιστές τζιχαντιστές αντιλαμβάνονται το σύνολο του δυτικού κόσμου ως μια μεγάλη «αμαρτία», ο Βλαντιμίρ Πούτιν θεωρεί τον εαυτό του ως, τον « ηγέτη μιας πολιτισμένης και θρήσκας δύναμης», «φτύνοντας» στην κυριολεξία την αθεϊστική και προκλητική  Ευρώπη, θέτοντας παράλληλα υπό την άμεση προστασία του όλες τις αξίες της Ορθοδοξίας, αλλά και  στην υπηρεσία της  νέας ευρασιατικής αυτοκρατορίας.
Όλα αυτά τα κακά από τα οποία υποφέρει η Ρωσία σήμερα, δεν προέρχονται από τους Ρώσους και την ιστορία τους. Η  δεσποτική διπλή κληρονομιά του τσαρισμού και του κομμουνισμού, αντιπαλεύεται από τους διεφθαρμένους   αντιπάλους της ,όπως είναι η Ευρώπη, η Αμερική, και το «διαβολικό» ΝΑΤΟ.
Ο Πούτιν περιφρονεί την Δύση, ως σύμβολο της ελευθερίας και της κριτικής σκέψης, γιατί φοβάται την πιθανή  άνοδο ενός  δημοκρατικού κινήματος, μέσω  μιας νέας επανάστασης τύπου  Μαϊντάν στην Μόσχα.
Ο ίδιος θεωρεί την Ρωσία ως Τρίτη  Ρώμη και το λίκνο της χριστιανικής πίστης . Στο όνομα αυτής της «λυτρωτικής» κυβερνητικής αποστολής,   προτείνει γράφει η γαλλική εφημερίδα ,  το μάκρεμα της μίνι-φούστας, την απαγόρευση των ψηλών γυναικείων τακουνιών, και την αντικατάσταση των δαντελένιων εσωρούχων με βαμβακερές κάλτσες , και, τέλος, αφαιρώντας όλα τα «σκληρά και αθεϊστικά  λόγια» από την βιβλιογραφία και την μουσική .
Ο Β. Πούτιν βέβαια , δεν είναι ούτε Στάλιν ούτε  Χίτλερ, αλλά εργάζονταν ως υψηλόβαθμο στέλεχος  στην KGB, και έχει διδαχθεί καλά τη βασική αρχή του σοβιετικού συστήματος, που είναι η «στρατηγική του «λουκάνικου»!.
Η ιδέα αποσκοπεί στο αποκοπούν αρχικά όλες οι χώρες  «στόχοι» του Κρεμλίνου, όπως η Νότια Οσετία, η  Αμπχαζία στη Γεωργία, η  Κριμαία, το Ντονέτσκ  στην Ουκρανία, και η Υπερδνειστερία στη Μολδαβία. Πιθανόν ο στόχος να περιλαμβάνει μελλοντικά και τις , Εσθονία, Λευκορωσία και  Καζακστάν. Εν συνεχεία, οι χώρες αυτές να ενσωματωθούν με διάφορους τρόπους στην νέα ρωσική αυτοκρατορία .
Η τρομερή επιδεξιότητα με την οποία σπέρνει διχόνοια ο Πούτιν, μεταξύ πολλών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χρηματοδοτώντας  ακροδεξιά κόμματα, αλλά και σε χώρες όπως η Ουγγαρία, η Σλοβακία,  καταδεικνύει ότι ο σκοπός του είναι να διαιρέσει την Ευρώπη, για να πάρει πίσω την χαμένη αίγλη της ΕΣΣΔ , μη δεχόμενος  την  «προσβολή» του 1989, με την διάσπαση του ανατολικού Μπλοκ .
Αυτή η μαύρη ζώνη του  στο τζούντο είναι εκπληκτικά δημοφιλής στη Δύση. ο αυταρχισμός του και η δύναμη που δείχνει,  η στάση του γενικά που σαγηνεύει τα αδύναμα μυαλά των τηλεθεατών σε όλο τον κόσμο, είναι κάτι το μοναδικό. Ο ίδιος εμφανίζει συχνά την εικόνα ενός δυνατού άνδρα που αγαπά τα ταξίδια, παρέα με ένα άλογο  με γυμνό στέρνο, τα παιχνίδια με τα όπλα,  το κολύμπι στον ποταμό Yenisei, καθώς και τα extreme sports.
Αυτή η εικόνα λοιπόν της απόλυτης αρρενωπότητας του Β.Πούτιν  μετατρέπει  ταυτόχρονα την εικόνα όλων των υπόλοιπων ηγετών του κόσμου «σε μια εικόνα  αδύναμων καθημερινών ανθρώπων» .
Διότι είναι  δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι ο François Hollande και ο David Cameron μπορούν να πάνε με το μαγιό στην παραλία για να δείξουν την εικόνα ενός δυναμικού ηγέτη, υπό τις πλήθους επευφημίες του πλήθους .
Αυτή η λατρεία για τον «Rambo» της Μόσχας εκτείνεται και στον εθνικιστικό ευρωπαϊκό χώρο, επιδρώντας καταλυτικά σε πολιτικούς όπως η  Marine Le Pen, ο  Alain Soralya και ο  Jean-Luc Melanshona. που πιστεύουν ότι η Μόσχα  αποτελεί κληρονόμο της Σοβιετικής Ένωσης, και την  μόνη ικανή  δύναμη να αντιπαρατεθεί με τον αμερικανικό  καπιταλισμό.
Υπάρχει  επίσης και ένα άλλο κομβικό  στοιχείο στην αντιπαράθεση αυτή, η αντι-αμερικανική στάση της δεξιάς και η σύγκλιση της αριστεράς στην παγκόσμια οικονομική ελίτ.
Στην Γαλλία, πολλοί, δεν θα συγχωρήσουν ποτέ τους «Συμμάχους» που μας απελευθέρωσαν από τον ναζισμό και, στη συνέχεια, από τον κομμουνισμό. Αυτό το αβάσταχτο βαρύ χρέος σταδιακά θα μετατραπεί σε εχθρότητα.
Ως εκ τούτου, η Γαλλία πρέπει με κάθε μέσον να διαχωριστεί από την Αμερική. Με άλλα λόγια, οι φίλοι,του Βλαντιμίρ Πούτιν δεν έχουν πλέον όπως παλιά, ως κίνητρο την αγάπη προς τον ρωσικό πολιτισμό και τους μεγάλους πνευματικούς ανθρώπους, όπως ο Πούσκιν, ο Γκόγκολ, και ο Ραχμάνινοφ, αλλά τον θαυμασμό στην σκληρότητα , την περιφρόνηση στον  νόμο, την πίεση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και την δικαιοσύνη που απολαμβάνουν από τον Ρώσο ηγέτη.
Το ισλαμικό κράτος, με τη σειρά του, έχει αναγνωριστεί ομόφωνα ως  κοινός εχθρός για όλον τον κόσμο. Ακόμη και η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, οι  οποίες έδωσαν αφορμή, λόγω έντονων φημών περί  συνεργασίας μαζί τους,  τώρα είναι τρομοκρατημένες από τις θεολογικές αγένειες του κινήματος , σπάζοντας  όλους τους κανόνες της ευπρέπειας.
Μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι μόνο από μία εκ των χωρών  του σουνιτικού Ισλάμ, το Κάιρο, το οποίο εξαρχής  καταδίκασε την αιματοχυσία και την τρομοκρατία του ισλαμικού στρατού . Ας ελπίσουμε ότι αυτή η τάση θα συνεχιστεί και στο μέλλον.
Ως εκ τούτου, δηλώνουμε μια πολύ αισιόδοξη υπόθεση, ότι, το σημερινό χάος, ίσως, θα δώσει ώθηση για  ιστορικές αλλαγές, ανακινώντας δόγματα για την αναπροσαρμογή των επίσημων θρησκευτικών πεποιθήσεων, την ίδια στιγμή που οι νέοι μας,  προσελκύονται από τη μυρωδιά του αίματος, και τα εκατομμύρια των τηλεθεατών, από τις στυγνές θηριωδίες που διαπράττουν οι   ακραίοι μουσουλμάνοι,  στην Μ.Ανατολή .
Έτσι  ενώ  ήθελε η Ευρώπη να εξέρθει από το κάδρο της ιστορίας,  η ιστορία  τώρα για άλλη μια φορά την τραβάει από το μανίκι  και της ζητεί και πάλι να πράξει κάτι , αν δεν θέλει να πεθάνει.
Όπως γράφουμε στο Pentapostagma.gr ο καθένας έχει την άποψη του. Στην προκειμένη περίπτωση η γαλλική εφημερίδα εξέφρασε την δική της ενδιαφέρουσα άποψη. Τα σχόλια δικά σας…..
pentapostagma.gr
Διαβάστε Περισσότερα »

Ακόμα ένα μέτωπο για τον Ερντογάν: Επιστρέφει το PKK

Ακόμα ένα μέτωπο για τον Ερντογάν: Επιστρέφει το PKK


Oι αντάρτες του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) άρχισαν να στέλνουν μαχητές στην Τουρκία λόγω της μάχης που μαίνεται στο Κομπάνι (Συρία) και των ταραχών που έχουν ξεσπάσει στην χώρα, οι οποίες απειλούν την ειρηνευτική διαδικασία με την Άγκυρα, ανέφερε σήμερα ένας διοικητής τους, μετέδωσαν το Γαλλικό Πρακτορείο (AFP) και το Γερμανικό Πρακτορείο (DPA).
«Εάν η κατάσταση συνεχιστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι αντάρτες θα πολεμήσουν για να υπερασπιστούν το λαό μας. Το βασικό καθήκον των ανταρτών είναι να υπερασπίζονται το λαό» δήλωσε ο Τζεμίλ Μπαγίκ, ένας εκ των στρατιωτικών διοικητών του PKΚ σε μία συνέντευξη που παραχώρησε σε γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο την οποία αναμετέδωσαν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.
«Καθώς η κυβέρνηση συνεχίζει να αναπτύσσει στρατιώτες στη νοτιοανατολική (Τουρκία), εμείς αποφασίσαμε να αντιδράσουμε» εξήγησε ο Μπαγίκ.
Ο διοικητής του PKK δε διευκρίνισε τον αριθμό των μαχητών που έχουν φύγει από το στρατιωτικό επιτελείο του PKK στα όρη Καντίλ (βόρειο Ιράκ) προκειμένου να επιστρέψουν στην τουρκική επικράτεια.
Την ίδια ώρα ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υποσχέθηκε να κάνει τα πάντα για να σώσει την ειρηνευτική διαδικασία και κατήγγειλε εκείνους που θέλουν να τη σαμποτάρουν.
«Όλος ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι οι πράξεις βίας, οι βανδαλισμοί και οι λεηλασίες που έχουμε δει τις τελευταίες αυτές ημέρες δεν έχουν καμία σχέση με το Κομπάνι» επανέλαβε σήμερα σε μια ομιλία που εκφώνησε στο Ρίζε (βορειοανατολικά).
«Επιτίθενται εναντίον της ειρήνης, της σταθερότητας και της αδελφότητας στην Τουρκία υπό το πρόσχημα (των μαχών) στο Κομπάνι» τόνισε ο Ερντογάν σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.
Ο ίδιος επιπλέον κατηγόρησε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι υποδαυλίζουν τις ταραχές, που έχουν ως αποτέλεσμα την πρόκληση εκτεταμένων ζημιών στις περιουσίες των πολιτών.
Protest-ISIS-in-Istanbul-012
Συνεχίζονται οι φιλοκουρδικές διαδηλώσεις στην Τουρκία
Οι φιλοκουρδικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας συνεχίστηκαν και τη νύχτα της Παρασκευής προς το Σάββατο στην Τουρκία, αλλά πιο περιορισμένες στον αριθμό, πέντε ημέρες μετά τα βίαια επεισόδια που σημειώθηκαν σε πολλές περιοχές της χώρας με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον 30 άνθρωποι και να προκληθούν σοβαρές υλικές ζημιές, μεταδίδει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP).
Στο Ντιγιάρμπακιρ, την άτυπη “πρωτεύουσα” των Κούρδων της χώρας, μικρές ομάδες διαδηλωτών κατέθηκαν στους δρόμους, χωρίς όμως να σημειωθούν σημαντικά επεισόδια, σύμφωνα με έναν ανταποκριτή του Γαλλικού Πρακτορείου.
Συγκρούσεις αναφέρθηκαν στη συνοικία Οκμεϊντάνι της Κωνσταντινούπολης όπου η αστυνομία προχώρησε σε πολλές συλλήψεις, μετέδωσαν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.
Σύμφωνα με τον τελευταίο επίσημο απολογισμό, που δόθηκε στη δημοσιότητα την Παρασκευή, 31 άνθρωποι σκοτώθηκαν, 360 τραυματίστηκαν και περισσότεροι από 1.000 συνελήφθησαν στα επεισόδια των προηγούμενων ημερών, κυρίως στις νοτιοανατολικές επαρχίες της Τουρκίας. Σήμερα τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι πέθαναν άλλοι δύο διαδηλωτές που είχαν τραυματιστεί σοβαρά στο Ντιγιάρμπακιρ και το Βαν, κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί από επίσημη πηγή.
Το φιλοκουρδικό κόμμα HDP κάλεσε την Παρασκευή τους υποστηρικτές του “να αποφύγουν τη βία (…) ώστε να αποκλιμακωθεί η ένταση”.
 mignatiou
Διαβάστε Περισσότερα »

Η Άνοδος του Ιράν



  Θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει πως όλα ξεκίνησαν με την εκλογή του Χασάν Ρουχανί στην προεδρία του Ιράν, το 2013, Ο Ρουχανί, με τη μετριοπαθή και μεταρρυθμιστική του ατζέντα, γέννησε την ελπίδα σε χώρες της Δύσης ότι το Ιράν μπορεί να αλλάξει κατεύθυνση προς μια πιο πραγματιστική και λιγότερο αντι-δυτική στάση. Ωστόσο, δεν ήταν αυτή η εξέλιξη που έθεσε το Ιράν στο επίκεντρο των εξελίξεων της Μέσης Ανατολής και της διεθνούς πολιτικής.
Η αυξημένη επιρροή και ο ανερχόμενος ρόλος του Ιράν στην ευρύτερη περιοχή έχει υποκινηθεί από τρεις βασικές εξελίξεις:
- Τον πόλεμο του Ιράκ, 2003
- Την απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ μεταξύ 2009 και 2011
- Η αποτυχία των δυτικών πολιτικών στην περίπτωση του συριακού εμφυλίου πολέμου, σε συνάρτηση με την άνοδο του Ισλαμικού Κράτους
του Ιράκ και της Μεγάλης Συρίας (ISIS).....
Ζήνωνας Τζιάρρας, Υποψήφιος Διδάκτορας Πολιτικής & Διεθνών Σπουδών στο University of Warwick και ερευνητής στο Strategy International
http://www.geostrategy.gr/pdf/20141008%20Rise%20of%20Iran.pdf
Διαβάστε Περισσότερα »